Легендарниот Остров – Туле

Thule_carta_marina_Olaus_Magnus

Tуле како Tile на  Carta Marina of 1539 од Olaus Magnus, каде е покажана локацијата на северниот запад на Оркнеи островите со ”чудовиштето” видено во 1537, китот (”балена”), и орка во близина. 

Tуле ( Greek: Θούλη, Thoúlē), исто така познато како ThulaThila, или Thyïleaво класичната Европска литература и мапи, е регион во далечниот север. Преку честите сметања представува остров во антиката, модерна интерпретација на она што значело Туле често се идентификува со Норвешка, идентификација е подржана од страна на модерните калкулации. Другите интерпретации вклучувајќи ги Оркнеј, Шетланд и Скандинавија. Во Донцните Средни Векови и Ренесансата, Туле често се идентификувал како Исланд или Гринланд (Зелената Земја). Уште една предпоставка за локацијата е Сааремаа во Балтичкото Море.

Varahommik_ja_Panga_pank

Панга Клиф, Сааремаа

Терминот Ultima Thule во средновековните географии означува далечно место лоцирано надвор од “границите на познатиот свет”. Понекогаш е употребувано како соодветна именка (Ultima Thule) како Латинско име за Гринланд кога Туле било употребувано за Исланд.

  • Античка Географија

374px-Pythéas

Питиј од Масала (Πυθέας ὁ Μασσαλιώτης), 4th век п.н.е.

Грчкиот истражувач Питиј е првиот кој имал напишано за Туле, во неговото изгубено дело, On the Ocean после неговите патувања помеѓу 330 п.н.е. и 320 п.н.е. Тој наводно бил испратен надвор од страна на Грчкиот град на Масалиа да види од каде нивните трговски-добра доаѓаат. Описот на некои од неговите откритија преживеале во делата од подоцнежните, често скептични, авторите Полибус во неговата Histories (c. 140 п.н.е.), Книгата XXXIV наведува Питиј како еден ”кој водел многу народи во грешност кажувајќи им дека он ја поминува цела Британија со нога, давајќи му на островото периметар од 40 000 стади (должина), и кажувајќи ни нам истотака за Туле, дека овие региони во кои таму нема повеќе исправно земјиште ниту море ниту воздух, само некаков микс од сите три…

Страбон во неговата Geography (c. 30), Книга I, Поглавје 4 го напоменува Туле опишувајќи ја Ератостновата пресметка на ” ширината на населениот свет” и забележал дека Питиј кажал дека е ”шест дневна пловидба северно од Бртанија, и е во близина на замрзнатото море”.  Но тој тогаш се сомнавал во оваа тврдење, пишувајќи дека Питиј бил “бил најден, на контролата, да биде архи фалисификатор, но човекот кој ја видел Британија и Лерне (Ирска, Ирланд) не го споменува Туле, иако ти зборуваат за други острови,  помали, околу Британија.” Страбон додава во следната Книга II, Поглавје 5:

Сега Питиј од Масалиа ни говори дека Туле, најсеверното од сите Британски Острови, е најдалечниот север, и дека таму има круг на тропско лето и дека е исто како Арктичкиот  Круг. Но од други писатели Јас не научив ништо за предметот – ниту дека таму постоел одреден остров со името Туле, ниту дека климата на северните региони е насилива до точката каде летниот тропик  постану во Арктичкиот Круг.

Страбон на крајот заклучува, во Книга IV, Поглавје 5, “Што се однесува до Туле, нашата историска информација е сеуште неизвесна, на смета на надворешните позиции; за Туле, од сите земји кои се именувани, е поставена на најдалечниот север.” Скоро половина век подоцна, во 77, Плиниј Постариот објавил во неховата Natural History во која тој исто така го наведува Питиј тврдејќи (во Книга II, Поглавје 75) дека Туле е шест-дневна пловидба северно од Британија. Тогаш, кога дискусијата за островите околу Британија во Книга IV, Поглавје 16, тој напишал: ” Најодалеченото од сите, каде е познатно и зборено, е Туле; каде не постојат ноќите воопшто, како што ние објавивме, за средното-лето, имено кога Сонцето преминува преку зодијакот на знакот Рак, и обратно нема денови во средната-зима: и секое од овие времиња тие претпоставиле, дека последните шест месеци, сите денови, или сите ноќи. ”Конечно, во рафирањето на островската локација, тој ја сместува заедно со најсеверната паралела на онаа која ја опишува, напишана во Книгата VI, Поглавје 34, ”Последните од сите Скитијската паралела, од Рипејските ридови во Туле: каде (како што кажавме) е ден и ноќ континуирано на смени (за шест месеци).”Римскиот географ Помпониус Мела го сместува Туле северно од Скитија. Кога научниците на Иститутот за Геодезија и Геоинформациски Науки на Техничкиот Универзитет на Берлин каде се тестирани античките мапи на Птоломеј, тие препознале образец на калкулациски грешки кои се случуваат ако некој се обиде да ги конвертира старите кординати од Птоломеј во модерните географски кординати. После поправањето на грешките, научниците го мапирале Птоломевото Туле со Норвешкиот остров Смола (Smøla). Другите подоцнежни класични извори и пост-класични писатели како Оросиус (384-420 н.е.) и Ирскиот монах Дикуил (доцниот 8ми и раниот 9ти век) го опишуваат Туле како е на Север и Запад заедно и од Ирска и Британија. Дикуил го опишува Туле како е позади островите кои се чини дека треба да бидат Фарски, силно сугерираат на Исланд. Во текстовите на историчарот Прокопиј, од првата половина на 6ти век, Туле е голем остров на северот населен од дваесет и пет племиња. Се верува дека Прокопиј навистина говори за дел од Скандинавија, додека неколку племиња се идентификувани, вклучително Гати (Gautoi) во денешен ден Шведска и Саами (Scrithiphini). Тој исто така пишувал кога Херкул се вратил, тие ја поминале Варни и Даните и тогаш го преминале морето за Туле, каде што се населиле покрај Гатите.

  • Античка Литература

Виргил заклучил дека Ultima Thule (Georgics, 1. 30) значи најодалечената земја како симболична реверенца за означување на далечна земја или е недостижна цел. Грчкиот астроном од I век п.н.е. Гемниус од Родос тврдел дека името Туле води потекло од архаичниот збор феноменот поларна ноќ –  “местото каде сонцето оди да се одмори” Дионис Перигетес во неговота De situ habitabilis orbis  исто така е допрен од овој предмет како и Мартианус Капела. Авиенус во неговота  ‘Ora Maritima’ додава дека за време на летото во Туле ноќите траат само 2 часа, чиста референца за полноќното сонце. Клеомед го референцирал Питијевото патување во Туле, но не додал нови информации. Романот од гркот Антониус Диоген насловен како Чудата Позади Туле се појавил во c. 150 н.е. или порано. Гералд Н. Санди, во воведот на неговиот превод од Фотиус 9 век, резимето на делото претпоставува дека Туле биле ”веројатно Исланд”. Латинскиот граматичар Гаиус Јулиус Солинус во 3тиот век н.е., напишал во неговото дело Polyhistor дека Туле било 5 дневно пловење од Оркнеи:

…Ab Orcadibus Thylen usque quinque dierum ac noctium navigatio est; sed Thyle larga et diutina Pomona copiosa est.

…Tиле, кој бил одалечен од Оркнеи со пловидба од пет дена и ноќи, бил плоден и богат  во трајниот принос на житните посевите.

Во 4ти век Виргилинскиот коментаторот Сервус истотака верувал дека Туле е блиску до Оркнеу:

…Thule; insula est Oceani inter septemtrionalem et occidentalem plagam, ultra Britanniam, iuxta Orcades et Hiberniam; in hac Thule cum sol in Cancro est, perpetui dies sine noctibus dicuntur…

…Tуле; остров во Океанот помеѓу северната и западната зона, позади Британија, близу Оркнеи и Ирска; во ова Туле, кога сонцето е во Рак, кажано е дека постојат вечни денови без ноќи …

orkney

421px-OldManofHoycloseJM

Ring of Brogdar, Orkney Islands

Oркнеи (Scottish Gaelic: Arcaibh) познато како Orkney Islands, е архипелаг во северна Шкотска

Рано во петиот век од н.е. Клаудиан, во неговата поема, На Четвртиот Конзулат на Императорот Хонориус, Книга  VIII, рапсодира на походите на императорот Теодосиус I, прогласувајќи дека Оркадес постана црвен со Саксонското колење, Туле било топло со крвта на Пиктите, ледо-врзаната Хибернија (Ирска) плачела за купиштето на убиени Скоти. “Ова имплицира дека Туле било Шкотска. Но во Против Руфиниас, во Втората Поема, Клаудиан пишал дека ”Туле лежи заледен позади половата-ѕвезда”. Јорданес во неговата Getica исто така напишал дека Туле седел под половата-ѕвезда.

Со текот на времето познатиот свет дојде да биде гледан како граничи на исток со Индија и на запад со Туле, како израз во Consolation of Philosophy (III, 203 = metrus V, v. 7) од Боетиус.

Преку земјата, далечна како Индијскиот брег, трепери пред законите кои ги даде, преку Туле се поклонуваат на вашата услуга на земјата најдалечните граници, сепак ако неможеш да ги изгониш црните грижи, ако неможеш да го ставиш летот од желби, тогаш не е вистинска силата твоја.

Римскиот историчар Тактус, во неговата книга хрониката на животот на неговиот татко-по-закон, Агрикола, опишува како Римјаните знаеле за Британија (каде Агрикола бил командант) дека бил остров. Тој пишува за Римскиот брод кој околно ја навигирал Британија, и ги открил Оркни островите а рекол дека бродскиот екипаш дури го забележале Туле. Како и да е нивните наредби не биле да истражуваат таму, како што зимата била на дофат.

Сенека Помладиот пишува за денот кога новите земји ќе го откријат старото Туле. Ова е подоцна цитирано нашироко во контекстот на Кристофер Колумбовото (Christopher Columbus) откритие на Америка.

  • Среден Век и Деветнаести Век

За време на Средно-Вековието името најпрвин од се било употребувано за означување на Исланд, како Дикули, од Англо-Саксонскиот монах Венерабле Бедеин De ratione temporum, од Landnámabók, од анонимната Historia Norwegie и Германскиот клерик Адам од Бремен во неговото дело Делата на Бискупот на Хамбуршката Црква, каде што ги наведуваат античкити писатели за употребата на Туле но исто и новото знаење од крајот на антиката. Сите овие автори исто така ги разбираат и другуте острови дека се сместени северно од Британија.

Петрарх во 14ти век напишал во неговото дело Epistolae familiares (или Познати Писма) дека Туле лежи на непознат регион во далечниот северо-запад.

Мадригалот од Томас Велкес (Thomas Weelkes) го насловил Туле од 1600, опишувајќи го на следниов начин:

Tуле, периодот на космографија,
Причинува важност на Хекла, чии сулфурест оган
Причинува топење на смрзнатата клима и одмрзнување на небото;
Trinacrian (Сицилиски) пламени на Етна не вивнуваат толку високо..

Белешка: Хекла е Исландски вулкан. Туле е рефериран во поемата на Гете (Johann Wolfgang von Goethe), “Der König in Thule” (1774), фамозно поставена од музииката на Франц Шуберт (Franz Schubert , D 367, 1816), и во колекцијата Ultima Thule (1880) на Хенри Лонгфелоу  (Henry Wadsworth Longfellow).

Едгар Алан По (Edgar Allan Poe) поемата “Dream-Land” (1844) ја започнал со следнава строфа:

По патот нејасен и осамен,
Прогонуван од болни ангели само,
Каде Еидолон, ја именувал Ноќта,
На црниот трон владее исправен,
Јас ги досегнав овие земји но неодамна
Од крајната точка Туле –
Од дивочудна клима, што лежи, возвишени
Надвор од Простор – Надвор од Време.

Родоверниот поглед на Словено-Аријаните за Туле

76360_10201443143334072_1241036361_n

Во доцната хеленска и римска традиција се јавува рефлексија на митот за земјата на вечна светлост Thule ultima a sole nomen habens. Митот за Тула вграден во митологијата на индијанските племиња Науа, Астеките и Толтеците постои сеќавање на земјата сонце Туле на далечниот север. Престолницата на Толтеците дури носела има Тољан (Tollan). Освен тоа, култот на Сонцето е изразен кај сите монголски народи во Азија и кај американските Индијанци во форма на орнаменти на различни варијанти на свестики и спирали, што представуваат симболи, Сончев циклус и вечно обновување.

1383791_10201327991335344_794176122_nПре-Шпански кодекс од Мексико со Свастика симбол

Па истотака многубитно е да се напомене дека и кај Маите го среќаваме богот Вотан (Votan) идентичен со нордијско/германскиот бог Вотан или Wotan, Woden or Wodan (Old English: Ƿōden, Old High German: Wôdan, Old Saxon: Uuôden) is a major deity of Anglo-Saxon and Continental Germanic polytheism. With his  Norse counterpart, Odin, Woden represents a development of the Proto-Germanic god *Wōdanaz.

Wodan_heilt_Balders_Pferd_by_Emil_Doepler

Водан го Исцелува Балдеровиот Коњ од Emil Doepler (1855-1922).

Името Воден можеме многу лесно да го поврземе со грчката верзија на Посејдон, однонсо океанскиот или морскиот бог и управител на водите на Атлантида и веројатно на Антите (Андите) поселени преку Анталузија (Андалузија) односно од Пиринејскиот Полустров до Перу.

1374761_10201327792970385_1485744025_n (1)Знамето на Перу (1821 – 1822) , PERU (Piruw Republikap unanchan – Runa Simi the Native American language) Piruw = Перун

Друга интересна работа, што е важна да се напомене се археолошките пронајдоци за древните црвенокоси мумии во јужно Перу и северно Чиле и на други места во Јужна Америка, кои се одлилуваат со колосални пропорции каде некои се дури и до четири метра.

bearded-figure (1)

Брадеста Фигура на вратата од храманот на KUKULCAN, CHICHÉN ITZÁ  Дали тој имал црвена коса? Знаеме дека Древните Американци биле безбради луѓе, и голема е реткост поготово со цели бради. 

nazca04Црвено-коса мумија од Chaucilla, Перу

71690219-mummies-theЦрвено-коса мумија Чиле – ”The Tattooed Woman”

Peruvian_mummy

16858280_0775144fbaЦрвено-коса мумија од Перу

1391580_10201327636366470_1012682168_n

Зборот Тула има многу старо значење – во санскритот означува, стационирана точка, потпората на вага, односно околу кое нешто се движи, рамнотежа и сл. Православните Старославци -Инглинзи (Инглија – примордиална светлина) во нивните древни и тајни преданија терминот Туле представува едно од Четирите Свети Кралства (Chaturdvipa Vasumati – The Four Continet Earth), кое било населено од Белата Раса поточно од родот на Расаните.

529366_10201443107813184_654952462_n

1425692_10201472834356329_2074168094_nKаратата од Северниот пол од 1595 година направена од Герадиус Меркатор, наводно прецертанa од прадревна мапа најдена во некоја од коморите во пирамидите во Гиза.

Они ја населиле Светата Земја Даарија (Хипербореја), спротивно од Земјата Свага, која ја заселиле Свето-Русите, таа земја ја нарекле Туле (Тул – Свет Оган). Расените имале очи како бојата на бадемот, огнена, жолто/кафена. Родоверните Жреци сметаат дека Расените и Свето-Русите се Словенски тип, додека најстарите легендарни бели витези – Да’аријците и послем нив технолозите и навигаторите – Ха’аријците биле Аријски тип кои се одликувале со голема борбеност и поголема висина и сила, додека Свето-Русите и Расените биле оние кои пристигнале на Земјава-Мидгард после Аријците да донесат балас и се одликувале со голема интуиција, емотивност, сочуство имале душевни и енергетски квалитети, биле многу чуствителни на темните паразатски сили, и било потребна заштитата од Аријците на генетско ниво. Тоа и денеска може да се види како Словените се тотално изложени на активно бомбардирање во секаква смила од страна на злото. Мешањето на овие четри бели рода било секако дозволено и компитабилно без никакви дегенеративни последиците од истото. Затоа во описот се користи постојано терминот Словено-Аријци.

1382949_10201330284912682_807502948_n

Значи бојата на очите Расенски била бадемово жолтеникава, огнено-кафена. Родот Туле пристигнал од Систем на Дажбог-Сонцето од Земјата Ингард и се нарекле Себе како внуците Дажбогови. Подоцна се нарекувале како Децата на Тарха Дажбог, кои се родил на Мидгард-Земјата, како Син на Богот Перун, и имал кафени очи. Дажбог-Сонцето се наоѓа во Чертогот Рас (соѕвездијата Рис, Голем и Мал Лав) – Белиот Леопард или Пардус. Таа ѕвезда во официјалната астрономија се нарекува – Beta Lionis.

Pic.17

Земјата Ингард околу ова Сонце-Дажбог, орбитира со времетраење од 576 сутки (денови), оваа земја има две луни, едната орбитира со период од 9 дена а другата поголемата за 36 дена. Родот Туле пристигнал како последен од Светата Раса пред 185 777 години наназад согласно со ведскиот материјал на Сањтиите (металните таблици од нерѓосувачки метал) за кои веќе говоревме во текстот за Ха’аријските Каруни со кои се испишани овие таблици. Растот на Родот Туле бил од 175 до 285cm. секако во зависност од добата во која се живеело, со паѓањето на свеста опаѓал и физичкиот раст пропратно. Косата им била темно-руса. Расените се нарекували и Роси. Од Расените потекнуваат: Западните Роси, Рисичи (очи како рисови), Италите, Етрурците, Дакијците (Даки и Молдавци), Самаријците, Фракијци, Франки (не французи), Готи, Албанци, Авари и др.

551335_10201472846436631_2060579998_n (1)

1422493_10201558688902639_43912107_n

Мапа на Северната хемисфера. Color print from copper engraving (printer Arnold Coninx). Antwerp 1593

535012_10201558702342975_150626673_n

Картите со приказ на Севериот Континент Даарија (Хипербореја), а) Gerard De Jode 1593, b) Gerardus Mercator 1595 

998793_10201443120613504_1515415881_n

 – ТУЛЕ  (харијски каруни)

Во српскиот јазик има неколку зборови со овој корен, кои означуваат некаква пропаст, и што е логично, крај, гушење: тулити, утулити, притулити. Да напомениме дека оваа Света Земја Даарија (континент) и нејзините земји кралства: Раи (Да’Aријци), Хара (Ха’Aријци), Свага (Свето-Руси), Туле (Расени) а во средината била Светата Планина која на врвот имала Пирамида и се нарекувала Миру, биле уништени и заледени за време на двете големи планетарните катастрофи што се случиле пред илјадници години. Втората се случила за време на Антланското царство односно пред од прилика 13 000 години, за тоа веќе говоревме во текстот за Трите Луни на Мидгард. Посебно внимание Демин насочува на топонимите кои се однесуваат на Туле, легендарната прататковина и го цитира Страбон, према кој Туле се наоѓа северно од Британија на пет/шест дена пловидба. Он претпоставува дека древните Хиперборејци (Светата Раса) мигрирале на југ во новата земја која и дале име Тула (пријатно место). Така тој топоним се проширил на многу места (во Русија се наоѓа стариот град -Тула, во Украина – Туљчин, во Франција – Тулон и Тулуз, во Мексико старата престолнина на Астеките Тула – Тољан итн.) Траги на ова највеќе се наоѓаат во руските зборови кои имаат значење на некакво пригушување, криење, завиткуваање: тулац, тулузинна, тулјака, тулити итн.

  • Рене Гуенон и Туле

Rene-guenon-1925

Францускиот гностичар, метафизички научник и писател, фамозниот Рене Гуенон (René Jean Marie Joseph Guénon (Abd al-Wahid Yahya), во неговата книга Крал на Светот (The King of the World , also published as Lord of the WorldLe Roi du Monde, 1927). го напишал следново на 71-73 стр :

Што се однесува до ”највишата земја” можеме да наведеме уште многу други согласни традиции. Особено е познато другото име, веројатно уште постаро Парадеша. Тоа име е Тула од каде Грците го извеле Thule. Kako што ќе видиме, таа Тула веројатно истовремено била истоветната на првиот ”островот на четирите Господари”. Истотака веројатно ќе приметите дека името Тула било препишувано на многу различни подрачја дури и денеска сеуште го наоѓаме како во Русија така и во Средна Америка. Недвојбено мораме да земеме во обзир дека секое од тие подрачја во некое мало и големо минато било седиште на духовна моќ која била очигледно поврзана со првобитното Туле. Познато е дека мексичката Тула своето потекло го должи на Толтетице/Туљтеци. Они се, како што се кажува, дошле од Aцтлан (Аztlana), ”земјата на среде вода”. Очигледно е дека станува збор за Атлантик-Антлантик, а името Тула доаѓа од прататковината на Толтеците. Средиштето кое го дале тоа име морало, барем во извесна мера, да го замени она на исчезнатиот континет! Па сепак, треба да се разликува атлантското/антланското Туле и она хиперборејското (Даријското), а всушност второто го представува првото и највишото средиште на свеколиката-целата тековна манвантара. Она била вистински ”свет остров” и, како што кажавме предходно, нејзината положба од почетокот била буквално поларена. Сите останати ”свети острови” кој го носеле тоа име со ист значај биле само негови слики. А тоа се однесува и на духовното средиште на атланската традиција која управува само еден секундарен историјски циклус внатре во манвантарата. Зборот Тула на санскрит значи ”рамнотежа” a особено значи зодијачки знак на тоа име. По кинеската традиција, меѓутоа, небесна рамнотежа, на почетокот билo соѕвездието Голема Мечка…(Таа опашка е од големо значење по природа тесно поврзан со симболот на Полот. Разгледувањето на тоа прашање барало и посебна студија, со тоа овде нема да се бавиме. Би морало исто така да се истражи и односно помеѓу поларната и зодијачката рамнотежа. Потоа се смета ”знакот на Судот” a она што претходно, во поглед на Мелкиседек, го кажавме за рамнотежата како обележје на праведност, може со помош на разбирањето на неговото име како ознака на највишото духовно средиште. Тула уште се нарекувал и ”белиот остров”, a кажавме дека белата боја представува духовен авторитет (ги содржи сите останати бои, освен црната, таа не е боја). Во американските традиции Аztlan за симбол има бела планина, но таа слика најнапред се работи за хиперборејската Тула и ”поларната планина”. Во Индија ”белиот остров” познат и како (Shwêta – Dwîpa) кој општо се сместува во далечните северни предели и се смета за ”живеалиште на блажените” што, очигледно се изедначува со ”земјата на живите”. Постој меѓутоа еден очигледн исклучок: келтската традиција говори за ”зелен остров” како остров на светците или островот на блажените, но во средиштето на тој остров се воздига ”бела планина” за која, кажуваат, не може да ја досегнат водите на потопот, а чии врв е гримизна боја. Таа ”сончева планина”, како што се нарекува, исто е што е и Меру: Mеру истотака е ”бела планина” опашана со зелен појас сместен насред море, а на нејзиниот врв сјае светлосен тријаголник. Описот на духовното средиште како ”бел остров” (ознака која се, повторува, може да се работи, како и други, за секундарни средишта, а не исклучува за највишото средиште за кое најпрвин одговарало) потребно е да се надодадат имињата на местата и земјите или градовите кои изразуваат иста идија на белина. Такви имиња има подоста, од Албион и Албанија преку Alba Longe, од каде настанува Рим, и другите древни градови кои би можеле да го носат истото име. Името на градот Аргос во Грција има исто значење. Смислата на тие имиња ќе постанат многу јасно потаму во оваа книга). Треба да се напомене уште нешто за приказите на духовното средиште како остров кој тоа го опфатува и ”светата планина”. Имено, ако  таквите локалитети навистина постоеле (према се ”светите земји” не се острови) они истотобно морале да имаат и симболичко значење. Самите историскои факти, пред се оние од исторскиот свет, на свој начин всушност ја преведуваат вистината на вишиот ред на основа на законите на поклопување кој е самиот темел на симболизмот и сите светови ги соединува во потполн сеошт склад. Идеата која ја привикува споменатата слика битно е дека идеата “стабилност” на која укажавме како обележје на Полот: островот останува неподвижен насред непрестанатото заплискување на брановите, при што заплисоците се сликата на надворешниот свет. А ни требаат нам пречки ”морето на страст” за да стигнеме до ”планината на спасот”, до ”светиштето на мирот”.

941290_10201472888157674_2124895890_n

  • Mодерна Употреба на Туле

Општината во северен Гренланд (Аванаа) била поранешно именува како Туле после митското место. Туле Луѓето, предците на модерните Инуити Грендландерите (Зелено-земјаците), се именувани после регионот Туле. Во 1953, Туле постанало како Thule Air Base, оперирана од страна на Ваздухопловната Сила на С.А.Д. Населението било принудено да се пресели во Канаак (Qaanaaq), 67 миљи кон север (76°31′50.21″N 68°42′36.13″W само 840 NM од Северниот Пол).

1395802_10201330181030085_457846649_n

Јужното Туле е колекција од трите најужни острови во South Sandwich Islands на Јужно Атланскиот Океан, од кој едниот од нив се нарекува Туле. Островите се дел од Британската приморска територија на Обидинетото Кралство и се ненаселени.

Flag_of_South_Georgia_and_the_South_Sandwich_Islands.svg

Знамето на South Georgia и the South Sandwich Islands

600px-Thule-Location

На Шкотскиот Галик (The Scottish Gaelic) за Остров е ”Innis Tile” што дословно значи ”Остров на Туле” Ултима Туле бил насловот на новелата на Хенри Риџардсон (Henry Handel Richardson) 1929 поставена во колонијална Австралија. Додатоно, Туле помага во името на 69тиот елемен во периодичната табела, Тулиум (Thulium)

Ultima Thule истотака е името за локацијата на системот на Mammoth Cave (Национален парк во Кентаки) Тоа беше порано терминалот на познатиот-истражувачки југоисточен (возводно) крај на преминот и се нарекува “Main Cave”, пред откритијата направени во 1908 од Ед Бишоп и Макс Каемпер се покажал простор пристапен позади него, сега е тоа локацијата на Влезот на Виолетовиот Град. Виолетовиот Град и Лантерновата тура понудија пештерски премини преку Ultima Thule блиску заклучокот на рутата.

Mammoth Cave National ParkRanger Lecture in Mammoth Cave

  • Нацистичкото ”Aријско” Туле

blog-thule

Нацистичките околтисти во историското Туле Хиперборејско како античко потекло на Ариевската Раса. Многу од фасцинацијата била за време на гласините окружувајќи ја Книгата Оера Линда ”најдена” од Корнелис Овер де Линден (Cornelis Over de Linden) за време на 19ти век, напишана со Старо Фризијски и наводно датира од 2194 п.н.е. до 803 н.е. Оера Линда Книгата била преведена на Германски во 1933 и била фаворизирана од Хајнрих Химлер (Heinrich Himmler). Книгата одтогаш е темелно дискредитирана.

Manuscript - Thet oera Linda Bok - pagina 48Страна 48 од Ореа Линда манускриптата

Префесорот за Фригијски Јазик и Литература Гофе Јенсма (Goffe Jensma) напишал дека три автори на преводот се наменети за тоа да биде привремена измама за да се измамат некои националисти Фригијци и православни Христијани како искуствени примерни вежба во читање на Светото Писмо во не-фундаменталистички, симболичен начин. Традиционалната Школа на изложувачот Рене Гуенон за кој говоревме погоре верувал во постоњето на древното Туле на ”иницијациско тло” ”засебно”. Според амблемот, на Тула Друштвото било најдено на 18 Август, 1918. Тоа е тесно поврзано со  Deutsche Arbeiter Partei (DAP), подоцна како Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei (NSDAP, the Nazi party). Еден од трите членови што го пронашле бил Ланз фон Либенсфилд (Lanz von Liebenfels 1874 –1954). Во неговата биографија Либенсфилд (Der Mann, der Hitler die Ideen gab, Munich 1985), Виенското психолог и автор Вилјем Дахм (Wilhelm Dahm) напишал: Thule Gesellschaft  имено потекнува од митското Туле, Нордијскиот еквивалент на исчезнатата култура на Атлантида. Раса на џинови и супер-луѓе кои живееле во Туле, поврзани со Космосот преку магијските моќи и способности. Имале психолошки и технологијски енергии далеку преминувајќи го техничкото достигнување на 20ти век. Ова знаење било да се употреби за да се зачува Татковината и да се креира нова раса на Нордијски Ариевски Атланти. Новиот Месија ќе дојде напред да ги води луѓето до целта. Во неговата историја на SA (Mit ruhig festem Schritt, 1998) Wilfred von Oven, Joseph Goebbels во пресот од 1943 до 1945, потврдиле дека Питијевото Туле било историското Туле за Thule Gesellschaft.

Слава Божја и Слава на Нашите Премудри Предци!

 

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s