Aрктичката Прататковина на Ведите – Б.Г. Тилак – Прв Дел

print2

Aрктичката Прататковина на Ведите е книга за потеклото на Ариевците од Lokmanya Бал Гандахар Тилак, математичар, астроном, историчар, новинар, филозоф и политички лидер на Индија 1880 и 1920. Ја застапува и пропагира теоријата дека Северниот Пол е изворниот дом на Ариевците пред-глечерниот период каде што тие морале да заминат за време на ледениот потоп околу 8000 п.е. и морале да мигрираат во Северните делови на Европа и Азија во потрага по земја за нова преселба и стационирање. Во подршка на неговата теорија Тилак ни представува конкретни Ведски химни, Авестински пасуси (Правата, изворна  Авеста, не фабикуваната Зенд-Авеста), Ведската хронологија и Ведските календари со интерпретации на содржината во детали.

Арктичката Прататковина на Ведите била напишана некаде кон крајот на 1898, но за првпат била издадена во Март 1903, во Пуне. Типичниот аргумент ја оправдува тропската клима за подрачјето на Арктикот и дека имало полова промена, дека Актикот веројатно уживал во различна географска ширина во минатото. Ова е многу веројатно.

Краток опис за Тилак: Keshav Gangadhar Tilak (23 July 1856 – 1 August 1920), бил Индијски националист, учител, социален реформатор, правник а независен активист. Тој бил првиот популарен лидер на Индијското Неазвисно Движење. Британските колониални авторитети го нарекувале него ”Taткото на Индијските немири”. Тој истотака бил здобиен со почесната титула ”Локманја”, што дословно значи ”Прифатен од луѓето (како нивен лидер)”. Tилак бил еден од првите и најсилите застапници на ”Swaraj” (само-управител, *веројатно води корен од Сварог). Неговиот фамозен цитат, ”Свараџ ми е родноправо, и Јас ќе го имам!” e добро-запомнато во Индија дури и денеска. Истотака формирал блиска алијанса со Мухамед Али Џиннах, подоцнежниот осовач на Пакистан, за време на Индлијскиот –  Home rule movement.

Човекот се верува дека е пост-Глациален и теоријата за Азијатскиот Дом на Ариевците преовладува. Добата за најстариот Ведски период, како и да е, е спроведувана наназад до 4500 п.н.е. од научници вклучително и самиот автор после астрономските истражувања во корелација со доказите најдени во Ведските химни.

Авторот го одржал погледот за понатамошни проучувања на Ведските химни и Авестијските пасуси можат да ја откријат долгосрочната глетка на примитивната Ариевска антика.

File:Book Page.jpg

Резиме на Тилаковата поларна теорија:

  • Неолитската Ариевска раса во Европа неможе да се смета како автохтона, ниту Европските Ариевци потекнуваат од Палеолитскиот човек. Одтука, прашањето за оригиналниот Ариевски дом е сеуште неизвесен.
  • Во раните геолошки доби, Алпите биле ниски, Хималите сеуште не се надигале, Азија и Африка биле представени само од група на острова и преовладувала изедначена униформна клима преку целата површина на Земјината топка. Во овие денови, како и да е, топла клима преовладува во Арктичкиот регион.  (Најсеверните острови како Гринленд, Greenland и Рускиот митски остров Бујно што се наоѓал на северот укажуваат според имињата на топла, тропска или умерена клима.)
  • Недалеку од Плиоценот и целиот Плеистоценски период се обележно од насилни промени на климата носејќи она што се нарекува Глациални и Интер-Глациални епохи. Едно по-друго на ладна и топла клима мора да се карактеризираат овие Глациални и Интер-Глациални периоди кои се пратени со обемни движења на депресии и издигнувања на земјата, депресиите завземаат место откако земјшитето ќе се натрупа со енормни маси на лед.
  • Tака период на глацијација била обележана од издигнувањето, екстремниот студ и инвазијата на мраз над регионите на денешните Умерени зони, додека интер-глациалниот период бил придружуван од депресија на земјиштето и поблага и соодветна клима која дури и Арктичките региони ги направила погодни.
  • Според најновите геолошки докази, последниот Глациален период морал да се доближи и Пост-Глациалот морал да започне пред околу 10.000 години или 8000 пред нашата ера. Имало најмалку два Глациални и еден Интер-Глациален период, и географскиот пренос на земјиштето и водата на земјата во текот на Интер-Глациалниот период бил сосема различен од она што е во моментов. Тоа била доаѓањето на Глациалната доба која ја уништила оваа генијална клима и изречените регионите постанал неподобни за живот на тропските растенија и животни.
  • На Северниот пол, еден го гледа небесниот свод над себе како што се чини да се придвижува околу едно грнчарско тркало-колце. Ѕвездите нема да растат и да се постават туку се движат во круг наокулу во хоризонталната рамнина во текот на долгите ноќи од шест месеци. Сонцето, кога е над хоризонтот за шест месеци; ќе се појави и ќе се движи на ист наќин но со некои разлики. Северната небесна хемисфера ќе биде видлива како се врти наоколу и Јужната половина ќе остане невидлива. Сонцето оди во Северната хемисфера во својот годишен курс ќе се појави како да доаѓа од Југ. Животот во умерените и тропски зони, меѓутоа, еден ги гледи сите небесени објекти на порст во Истокот и поставувањето на Западот, некои поминуваат над главите, другите патуваат накосо.
  • Долгите зори од два месеци се посебни и важни карактеристики на Севернито Пол. Како што ние се спуштаме јужно, сјајот и времетраењето на зората ќе бидат сведоци на се помалку и помалку прекрасното скалило. Но зората се случува на крајот на долгата ноќ на две, три или повеќе месеци ќе бидат сеуште невобичано долги, често од некоколку дена времетраење.
  • Сите овие карактеристики на Арктичкиот дом се чисто зачувани во неколку Ведски химни и Авестински пасуси и тие доаѓаат до нас понекогаш како постоечките улова или ден-за-ден искуства или приказни кажани од пораните генерации и понекогаш како митови.

Хронологија на Пост-Глациалниот период

  • 10,000 до 8000 п.н.е. – Деструкција на оригиналната Арктичка домовина од последната Ледена Доба и почетокот на пост-Глациалниот период.
  • 5000 до 3000 п.н.е. – Добата на миграција од изворниот доме. Преживеаните од Ариевската раса талкале преку северниоте делови од Европа и Азија во потрафа по земја погодна за нови населби. Тилак го нарекува – Пред-Оринскиот Период.
  • 5000 до 3000 п.н.е. – Орионскиот период, кога пролетната рамноденица била во Орион. Многу Ведски химни можат да бидат проследени до раните делови од овој период и песниците на расата изгледа сеуште не ги заборавиле вистинските важности на традицијата на Арктичкиот дом наследен од нивна страна. Во тоа време биле првите обиди да се реформира календарот и жртвениот систем што се чини дека е систематски направен.
  • 3000 до 1400 п.н.е. –  Krittika периодот, кога Пролетната рамноденица била во Плеадите. Традицијата за потеклото на Арктичкиот дом пораснал послабо од ова време и било често неразбрливо, правејќи ги Ведските химни се помалку и помалу разбирливи.
  • 1400 до 500 п.н.е. – Пред-Будистичкиот предиод, кога Сутрите и Философскиот систем го направиле нивното појавување.

Содржина на Книга: 

Kнигата има околу 500 страни, содржејќи Предговор на Авторот и тринаесет поглавја.

  • 1. Предисторијски Времиња
  • 2. Глациален Период
  • 3. Арктичките Региони
  • 4. Ноќта на Боговите
  • 5. Ведските Зори
  • 6. Долгите Денови и Долгите Ноќи
  • 7. Месеците и Сезоните
  • 8. Прошетката на Кравата
  • 9. Ведски Митови – Заробените Води
  • 10. Ведски Митови – Утринските Богови
  • 11. Авестиски Докази
  • 12. Компаративна Митологија
  • 13. Носењето на нашите Резултати од Историјата на Примитивната Аријска Култура и Религија
  • Генерален Индекс, Индекс од Ведските и Авестинските Пасуси.

Докази во подршка на теоријата

1) Ведските Докази

  • Детали од Химните и Стиховите во десетте Мандали дадени во Риг Веда. На пример Химна 1, Стих 2, Страна 459.
  • Детали од Пасусите во Таитирија Самита се дадени (Taittiriya Samhita). На пример Пасусот, 1,3,2,9, Страна 91.
  • Детали од Химните во Вајасанеј Самита се дадени (Vajasaneyi Samhita)
  • Детали од Сама Веда (Sama Veda) Samhita се дадени.
  • Детали од Атрава Веда (Atharva Veda) Samhita се дадени.
  • Детали од Аитреја Брамана се дадени (Aitareya Brahmana).
  • Детали од Каушитаки Брамана (Kaushitaki Brahmana) се дадени.
  • Детали од Таитририја Брамана (Taittiriya Brahmana) се дадени.
  • Детали од Шатапата Брамана (Shatapatha Brahmana) се дадени.
  • Детали од Тандја Брамана (Tandya Brahmana) се дадени.
  • Детали од Шадвимша Брамана (Shadvimsha Brahmana) се дадени.
  • Детали од Таитирија Аранјака (Taittiriya Aranyaka) се дадени.
  • Детали од Упанишадите (Upanishads) се дадени.

2) Авестински Докази

  • Детали од Вендидад (Vendidad) пасусите се дадени.
  • Детали од Јаштите (Yashts) пасусите се дадени.
  • Детали од Јасна (Yasna) пасусите се дадени.

Дополнување: Во оваа Тилакова теорија за Артичкиот Дом на Ведите, важно е да нагласиме дека многу добро се поклопува со приказите и деталите кои се прикажани во Словено-Аријевските Веди кои не се јавно пуплицирани поради одредни причини, (чувани се од Жреците-Свештениците што ја испо-ведале Древната Православна Староверска Вера на Инглизите кои биле предавани од колено на колено) поточно во Сањтиите, на Перуновата Веда, Круг Први, за континетот потопен од првата планетарна катаклизма, познат како Света Даарија (Арктида, Хипербореја, Северија) и миграцијата на Родот Асов кон Сибир, Асија (Земјата на Асите – Азија) , Голема Венеја (Европа), и Јужно накај Дравидија, Сумер итн… Причината за оваа катастрофа е борбата помеѓу Силите на Светлината и Темнината и уништувањето на Луните околу Мидгард, односно нашата Земја. (види Трите Луни на Мидгард-Земјата).

Истотака во Словено-Аријските Веди на Православните Староверци – Инглизи се споменува планината Миру (Меру, Сумеру – будистички назив, одтука е зборт Мерка како поим за баланс,  да се има мера или мир) која се наоѓала во центарот на Света Даарија и градот на Боговите – Асгард Дааријски (Ас- Богочовек , Гард – Град, Дар – Дар од Боговите). Овој Северен континет всушност го сочинуваат четри континенти кои се раздели со реки а во средината буквално според описот во Махабхарата се наоѓа оваа Најсвета Планина – Центарот на Светот – Меру каде сите пирамиди енергетски се поврзуваат со оваа планина-пирамида и овој почетен меридијан.

Во географските карти на картографите детално е представена оваа слика и опис:

Gerard_de_Jode_1593_Map_Nor

Map of the Northern hemisphere. Color print from copper engraving (printer Arnold Coninx). Antwerp 1593 – Gerard de Jode (1509–1591)

Mercator_north_pole_1595

Gerardus Mercator’s map of the North Pole from 1595

Septentrionalium Terrarum descriptioKaart van de Noordpool 1595, in een latere editie met o.a. Nova Zembla – Gerardus Mercator (за картата се смета дека ја прекопирал од некоја друга што била чувана во некоја од коморите во пирамидите во Гиза).

* линк за симнувеање на книгата: Aрктичката Прататковина на Ведите (српски јазик) – http://www.scribd.com/doc/8122835/Bal-Gangadhar-Tilak-Arkticka-Pradomovina-Veda

 

Слава на Светлите Богови и Многумудри Предци Наши!

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s