Aрктичката Прататковина на Ведите – Б.Г. Тилак – Трет Дел

Glavni-stozer-2002

Документираното искуство на Арктичките истражувачи Пери и Кук ги носат причините дека Арктичкиот басен е депресија (вдлабнатина). Додека се приближувале кон Северниот пол, двајцата известиле претерани скијачки брзини (Сибирските кучиња хаски). Зошто ? Бидејќи теренот не е само сплоснат туку дека има вдлабнато искривување и тоа прилично оштро. Додека, малото растојание покрива привидност повеќе него нормалниот напредок нагоре, но и долж ортодоксниот концепт на Земјеното закривување. Тоа е нешто што влијаело на нивните калкулации на небесната ширина, и нешто е симптоматична промена на надворешните и внатрешните падини. Абнормалните брзини на санкањето биле зголемени како што Пери пришол и заминал од непосредната близина на Полот. Право како што напиштул, он покрил 153 милји за 48 саати, преку арктичкиот лед, на сакните, и покрај нерамниот терен и сировиот лед како таков. Ова е тешко да се поверува – тешко би можело да се замисли кучиња да покриваат такви раздалечености дури и на природните патеки во топла клима.

Иако, тој не лажел. Тоа е само оштро закривување кое игра хаотично со неговите пресметки за географската ширина, претерувајќи во неговите извештаи за напредокот на географската ширина.

Отворот е некаде помеѓу Severnaya Zemlya Penninsula и Baffin Bay помеѓу Ellesmere и Greenland. Тоа значи што повеќе се приближувате кон полот од Грендланд и Северна Канада, толку пооштро постанува внатрешното искривување. Тоа е она што Пери и Кук го искусувале без да бидат свесни и да го разберат. Но биле и други истражувачи кои го искусиле истото без да бидат во можност да го интерпретираат ефектот.

На ризикот од повторување, овде е она што го собрале заедно на оваа тема под насловот Седум Дена Северно од Тибет. Ќе приметите дека кривната аномалија е документирана северно над  New Siberian Islands, како и северно од северна Канада. Доколку внатрешно исривување продолжува од спротивните страни на Арктичкиот круг, што се случува тогаш во средината? Искривената инка оди надоле се додека не се отвори во шупливиот свет, и поради тоа се нарекува од  – Седум Дена Северно од Тибет:

” Во овој момент, нивниот положај бил само малку над 78 степен 15 минути Северно, само 12 степени од поларниот отвор (Они сметале дека залутале и привремено се вратиле од каде почетно го досегнале ледот). Фактот дека сонцето исчезнало под хоризонтот, ја представува долгата Арктича ноќ, во тоа време, а од таа географска ширина, укажувајќи го степенот на Земјеното закривување како се смалува на половите, што е нешто што науката секако го прифаќа – таквите изедначувања може да се видат на астрономските фотографии од другите планети. Но она што не го разбираат многумината е дека таквото изедначување укажува на закривувањето што продолжува кружно и постепно кон внатрешноста. ”

” На страна 126 од Нансеновата книга, разочарувањето е опишано како навигаторот наеднаш ја одредува положбата на бродовите во различен степен јужно од каде тие пресметале. Сега, не разумно е да се претпостави дека грешка не постоела цело ова време, што не фатена се до овој момент. Нивниот навигатор Сигурд Скот (Sugurd Scott Hansen) , офицер на норвешката морнарица и дипломиран академец: Дали е може да во моментот бродот бил опкорачен од инко-ликиот отвор, Северно и назад Јужно, и лажно да укажува на пренагласени движења во поглед на географската ширина? Се чини дека искривеноста на поларниот отвор играл хаотично со аголот на неговиот секстант, и индикациите изведени од читањето.”

” Сега ја допревме аномалијата на искривувањето повторно – Страна 288 (6ти Април). Постана се повеќе и повеќе загадка за мене поради тоа што не направиме никаков напредок на Север. Постојано се придржувам на калкулациите и собирањето на нашите маршови покасно, но секојпат со ист резултат…..мораме да се далку над 86 паралела. Постанало многу јасно за мене, дека мразот за движи на југ.

” Страна 291: (14-ти Април). Открив дека би требало уште од вчера да бидаме подалку Јужно него 86 степен 53 минути Северно….не можам тоа да го објаснам на било кој друг начин освен по предпоставка дека брзо сме пловеле кон север, што е многу добро за Фрам, но помалце за нас (пешаците).

” Тоа беше помеѓу овие две ставки во евиденцијата која Др. Нансен и Јохансен ( Dr. Nansen and Johansen) кога се вратиле назад. Овде ние наоѓаме, во растојание од неколку дена, Нансен ги обвинува своите навигациски аномалии на леденото забрзување кон југ а патоа и на север. Биле многу блиску до крофно-ликиот отвор во шупливиот дел, и закривувачките промени го збуниле Др. Нансен, укажувајќи му оскудност на сверните движења, и чинајќи му го секстантот недоверлив. Била Северна струја во тоа време, бидејќи бродот Фрам, кој сеуште бил во близина, лутал Северно. Оваа струја е на сметка на ретардираниот јужен напредок на Др. Нансен и Јохансен. Но поради оскудниот северен напредок пред морал да одмине назад поради патувањето преку работ на крофно-ликиот отвор каде нагибот бил нула.

” Lt. Greely , Поручникот Греели (покасно Генерал) истотака укажува на кривинските аномалии, од милји надалеку, и на другата страна на басенот од Нансен; Нансен е сега на руската страна над Земјата на Франц Јосиф (Franz Josef Land), а Грили бил према врвот од Грендланд и Канада. Описот на Пор.Грили, бидејќи имал оријентир во својот распоред, посебно подсеќа на наметнатиот хоризонт, така потикнувањето на земјениот хоризонт изгледал висок над пропорцијата, и одсечениот поглед одзади. Во нашато ”закривување, крофно-лик – поларен отвор” шемата на нештата, го блокира погледот едноставно поради претераното испупчување и надигање на хоризонтот како што се аглите кон отворот. Во овој момент, Грили бил во близина на врвот на Гренланд, во близина на полот (неколку стотини милји) во близина на отворот. Да ги разгледаме неговите коментари:

Извадок од Шупливата Земја, страна 104:

” Длабокиот интерес со кој сме го воделе до сега нашето патување сега е значајно интензивирано. Окото на цивилизираниот човек никогаш не видело, ниту неговите нозе стапнале, на земјата преку која сме патувале. Силната, искрена желба да притиснете напред во најдобра брзина нас се ни одзема. Како што се приближувавме секое проектирање на потикнувањето од земјата пред нас, нашата желба да се види што постанало одзади во тоа време постанала интензивина дури и болна. Секоја точка што ја досегнавме носеше нов пејзаж во очите, и секогаш однапред укажуваше кој е одсечен дел од хоризонтот и причинуваше одредено разочарување. ”

Aко Грили и неговиот екипаж напредувале кон внатрешноста на Земјата, они сигурно би сознале дека Земјата има поголема закривенист, како што сме се подалку Северно;…….Наметнатниот хоризонт истотака може да се види на фотографиите од обласите на Северниот Пол, хоризонтот изгледа дека е поблиску отколку што би требало.

Адмирал Пери направил слична опсервација: ” Црните карпи се издигаа нагоре над ледените капи ”. Oва укажува на претераното закривување, свиткано надоле кон северот, дека во блиската одалеченост, само врвовите на брдата ќе се појават во приказот над хоризонтот.

” Поради поларните аномалии во смисла на компасот (географската должина) и закривеноста (географската ширина), Др Нанесн и екипажот не биле во можност прецизно да го пресметаат својот положај од првиот момент откако го приложиле својот брод во лед. Во овој момент, одењето пеш доле до полот, тој и Јохансен биле прилично несигурни за својата позиција благодаренние на закривувачките аномалии што се опишани, и од читањата на пијаниот компас долж ивицата на отворот. Они останале сигурно долго како што тргнале прво кон Југ на руската страна на полот. Како што тие доаѓаат од близината на полтот, сепак, природата на нивните навигациски тешкотии имаат поинаква природа. Постанале проблеми во поглед на географската должина, бидејќи дозволиле нивните сатови да истекуваат –  не географската ширина. Нивните тешкотии во одредувањето на нивната должина во овој момент не била аномалија (како на пример, од 14 јуни, Нансен ја бележи својата положба да биде 57 степени и 40 минути од географската должина, но, покасно, кога се вратил во цивилизацијата, тој почуствувал дека имал повеќе од 6 степени подалеку Источно од таму. Како што тој и Јохансен врвеле Јужно кон Земјата на Франц Јосеф, Др, Нансен не бил дури ни сигурен на која страна од архипелагот стигнал.

Така можеме да видиме дека целиот Арктички басен на Сибирско / Аљаскината страна е депресија (вдлабнатина), можеби описот на овој феномен е каде Индологисите го преведуваат како ”јама”.

Да се вратиме на Б.Г. Тилак во четвртото поглавје на неговата книга, на страна 55:

” Идеата дека денот и ноќта на боговите се со времетрање од по шест месеци е широко познато во Индијската литература, која испитува некоја должина, и, за целта, започната со пост-Ведската литература и во потрага наназад до најдревните книги. Не е пронајдено само во Пураните, но истотака и во астрономските дела, како и во подоцната состојба во многу дефинитивна форма, ние ќе започнеме со подоцнежните сиданти / siddhantas. Планината Меру е земјениот Северен Пол на нашите астрономи, и Surya Siddhanta, XII, 67, кажува: На Меру боговите го следат Сонцето отпосле но со едно изгревање за време од половина од неговата револуција што започнува во Овен (Aries). Сега, според Пураните, Меру е домот или седиштето на сите богови, и престојот за полу-годишната долга ноќ е така лесна и природно објаснива….”

Истотака требаме да имаме во свеста дека можеби дури и Риг Веда, не е апсолутна вистина во секој, буквално во секој збор, иако имам многу возвишено мислење и чувство за Видите и генерално тоа е вистината. Но, кога ќе размислиме за Ведските научници како дебатираат над значењата на Ведските химни, сликата станува дочарана (магепсана) од учените луѓе привикувајќи се на граматички правала или фокусирајќи се на доволноста на зборовите и точното значење и слично. Ведската литература, како и да е, била предавана и пренесува до нас 5000 години преку рацете на несовршени човечки битија, и покрај тоа што се работело за продуховени луѓе или луѓе што се занимавале со истото. Постојат одредени индикации за некои концепти дека биле измешани.

На пример, научниците се согласуваат дека ревизијата на Пураните се одржала во соседството од пред 2000 години. Постојат делови од Пуранската литература во постар, ведски стил, и делови се напишани на Санскрит во пост-Ведската ера. Како пример, Др. Ричард Л. Томсон (Dr. Richard L. Thompson), во својата книга Тајни на Светиот Универзум, покажува како астрономските описи во Пураните имаат одреден степен на несогласување на едни со други.

Тоа е многу можно дека на планината од врвот на Земјата, каде, како резултат на полноќниот сончев ефект, еден ден е еднаков на шест месеци, плански терен на отварањето на шупливата земја е наведен како Меру. Можеби не дека тоа е вистинската Меру планина кој е дом на боговите, како што е Брама. Ситуацијата ќе биде слична на Јорк и Њу Јорк, Орлеанс и Њу Орлеанс, Велес-Македонија, Велез-Сантандер итн…Во Словено-Аријски Веди оваа конотација е нагласена, поготово за градот на боговите Асгард Небесниот што се наоѓа во земјата Урај во Права – Светот на Боговите (Светот на Светлите Богови) во Сината Сварга каде врховниот управител се нарекува Сварог. Потоа градот на Боговите Асгард бил пресликан и на земјата наша – Мидгард, на континентот Светот-Даарија (Хипербореја, Арктида, Северија), кој во тоа време, пред планетарните катастрофи и потопот како последица, имал тропска и умерена клима. Тој е познат како Асгард Дааријски, каде после девастацијата, бил повторно изграден на руска територија помеѓу сливот на реките Ирија и Ом (современиот град Омск) бил познат како Асгард Иријски. Планината Меру се наоѓа истотака во Светот Права, каде на нејзиниот трон се наоѓаат управителите на Светлите Богови. Ќе се повикам на херметичката максима: ”Како е горе така и доле, како доле така и горе”. Mеру на Земјата наша бил центарот што не поврзува со универзумот и не случајно сите пирамиди се ориентирани према оваа Света Планина, што според изјавите веројатно сеуште се наоѓа на Северниот Пол, но веројатно од оние што ја цензурираат и искривуваат историјата не им е во прилог да ја пријават, а можеби и се наоѓа под вода после планетарните катастрофи. Види за Белиот Остров – Śvetadvīpa од Индијската и Кинеската литература и за планината Меру.

5000 годни од сега, истражувачите и научниците на иднината нема да бидат во можност да направат разлика меѓу што е што, или тие се навистина едно во исто. Со други зборови, вистинската Меру и планината именувана по неа, што е лоцирана на врвот на светот, веројатно настанала забуна во оваа Ведска литература како што постои денеска. Истото можеме да го видиме и за  Легендарниот Остров – Туле и за неговата преслика на остров во Јужниот Пол.

И што е со боговите. Според стихот цитиран погоре, домот на боговите е светот каде еден ден е еднаков на шест месеци, и каде Сонцето изгрева еднаш дневно. Овие услови постојат во повисоките, Арктички географски ширини.

Дали овој термин ”богови” што се сретнува во ведската литература е опкружен со некаква количина на конфузија или фантазија, дали биле во физичка форма, кој биле нивни непријатели, како изгледале, имале ли висока технологија, кој се нивните деца итн…?

Според Словено-Аријските Веди, во Перуновата Книга на Мудроста (први круг), овие богови всушност преставуваат многу напредни битија во физичка форма, што можеле да кокреираат и да делуваат врз материјата. Биле посебна каста на супериорни битија, кои биле познати и под името Ури, па одтука и следат поимите како ”култура”, “aрхитектура”. Се одликувале со посебна убавина, мудрост, знаење, технологија, чистина и духовна и физичка сила. Нивните директни потомци се Родот Асов – белата раса. Не случајно белата боја е симбол на духовност, а воедно ги содржи сите квалитети и аспекти. Можеби и звучи ова премногу расистичко, но таква е вистината, и навистина Расата има извршено огромно културолошко влијание низ целата наша Земја, врз сите народи, со најдобронамерни цели, секако своевремено, пред да бидат инфилтрирани клоновите меѓу Расата, и да достигнат на подол и измамнички начин меѓу високите позиции во аристократските фамилии, и да започнат со нивниот план за покорување на сите народи преку Расата (Раса е поим што важи само за Белата Раса, табула раса – чиста бела, празна, раса бланко и сл.) Па откако се инсталирале и се стекнале со уште поголема моќ и богатства, овие социални паразите, започнале да ги изкористуваат можностите и интелегенцијата на научниците од белата раса, за развивање на технологија со цел да се уништат трагите од древните култури и да се покорат и подчинат сите останати народи. Но всушност овие клонови – паразити, се хибриди,  поточно левитите се директни потомци на драконијанските (демонските-сатански) битија од подземните светови. Сончевите Богови постојано војувале со овие исконски непријатели, уште пред се насели планетева, на другите планети и ѕвездени системи во Вселената. Овие Богови-Ури имале способност и технологија, да патуваат преку ѕвездените капии, со помош на своето енергетско тело, но и со Вајтамари и Вајмани (санск. Вимана – летала) во меѓусветовните димензии. Словено – Аријските Родови, поточно родот Асов, се сметаат за потомци на овие Светлосни Битија. Не дека се создадени од нив, туку и дека се крвно поврзани. Словените во многу списи, се опејуваат како внуци Дажбогови (Тарх Дажбог Перунович, Тор, Аполон), бидејќи знаеле дека со него се најмногу поврзани крвно и го сметаат за свој Божествен Родител.

boat

Каде не води ова нас благодарејќи на описите на боговите во Арктичкиот регион? Не води точно до маркацијата, каде само жителите на шупливиот отвор на земјата биле перцепирани како богови. И зашто да не бидат? Олаф Јансен бил млад Норвежанец, во 1829, неговиот татко Јенс го одвлекол со нивното фамилијарно-рибарско чамче до топлите земји на боговите, на Север, кон Скандинавскиот фолклор. (Скандинавскиот фолклор ги поздравува истотака жителите – ”шупливите земјани” како богови). Тие преминали преку ледените брегови, и пркеу отворите што лежат над Ново Сибирските Остови во шупливата земја. Они биле добро примени од страна на жителите таму, и Олаф известил дека жителите говорат јазик сличен на Санскрит, и биле добри 3,5 – 4,2 метра (12 – 14 стапки) високи , имале долговечност од 800 години и слично. Тој известил за нивниот свет дека јаболкото имало големина како човекова глава и дека цвеќињата се неверојатно миризливи. Нема ли луѓето како овие да бидат перцепирани како божествени битија  од страна на површинските жители во близина на отворот на Арктичкиот круг, можеби назад кога морското ниво било пониско, повеќе земја била откриена и температурите кога биле поблаги и подобро преносливи?

olaf

Taка, навидум противречностите во Риг-Веда каде најпрвин се адресирани на Бал Гандахар Тилак во Арктичкиот дом на Ведите, со други зборови: локацијата на планината Меру на врвот на светот, фактот дека планината попаѓа во сјај, на локацијата на домот на Боговите дека е таму – каде еден ден е еднакво на шест месеци и дека Сонцето изгрева еднаш дневно, и каде таму има ”јама” – сето објаснување е складно благодарение на Шупливата Земја во Пуранските Теории, заедно се изјавите и разбирањата од Катер (Joseph H. Cater), што помогна да се потврдат пуранските изјави благодарение на претходните клими и атмосферски услови на Земјата и другите планети.

Слава на сите Светли Богови и Многумудри Предци Наши !

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s