Расколот помеѓу самите Евреи после големата победа на Еврејската Револуција – 1917

Овој текст е само продолжение на настаните после победата на Еврејската Револуција во Царска Русија -1917 година, па затоа е пожелно да ја прочитате претходната објава на темава:

ГОЛЕМАТА ЕВРЕЈСКА РЕВОЛУЦИЈА ВО РУСКАТА ИМПЕРИЈА – 1917

Причините за овој раскол после превземањето на власта во Русија, се настанати бидејќи евреите – револуционери требале да им платат на своите “кредитори” односно белите евреи – банкари кој водат потекло од племето на Леви. Но запленетата моќ и неворајтното богатство на Русија и рускиот народ, ги направило евреите револуционери да одбијат да им го предадат на оние кои ги ангажирале и оние кои ги финансирале, односно еврејските банкари Шив и Ротшилд. Прв тоа го направил Уљанов – Ленин, но наскоро е тргнат. Емисарот, кој ги застапува интересите на Шив и компанија, бил Леиба Бронштајн – Троцки, кој требал да ја продолжи работата на “светската револуција” и да донесе “подобар” живот за остатокот од светот, кој е сеуште “несвесен” каква “среќа”, тој носи. И за постигнувањето на таа цел тој предлагал да не се жали за пролиената крв! Секако, се мисли на руската крв. Планот на неговите работодавци Шив и компани, Леиба Бронштајн – Троцки го толкувал како идеја на “перманентната револуција”. Изгледаат чудно во почетокот, на прв поглед, таквите тврдења на банкарите Шив и Ротшилд, бидејќи тие биле најбогатите луѓе на светот! Но ова е само на прв поглед чудно, а на “втор ” сите тие необичности некако “необјасниво” исчезнуваат. За тоа да се случи, потребно било само вербално да се одлучи што е тоа – комунизам, социјализам, развиен социјализам….итн. Името не е важно, туку суштината. “Класиците” на макрсизмот-ленинизмот говореле за тоа долго и напорно. Во тоа време, Уљанов Ленин го изнел својот познат слоган:

“Социјализам – тоа е советската власт, плус електрификација на целата земја!”

Овој слоган е уште еден пример на празни зборови позади кои ништо не стои! Но, ако се обидете да проникнете во суштината, ова може да се извести во форма на слоган: “Социјализам – тоа е државни капитализам плус робовладетелски систем!”. Секако, сите оние кои живееле во советска доба, се колнат дека било сосема поинаку, но ропство е ропство, без оглед колку убави зборови се кријат позади. Во државниот капитализам се е во власништво на државата, вклучувајќи ги и самите луѓе. Така и секој мал “штраф” на државниот систем го чини она што и е потребно на државата. Но, каква е таа состојба? Пред се, некои луѓе ќе одредуваат што треба да работат сите останати! Единственото прашање е кој, зошто и за која цел им дава на одредена група право за одлучување на секој и се?!

financers-of-revolution

Дали тоа самиот народ го одлучил?! Секако дека не. Како што праксата покажала речиси седумдесет и пет години на советската власт, во големата Руска Империја, не било така. Самиот народ никогаш не решил ништо, туку “слугите” на народот. Народот, кажуваат, не знае што е најдобро за него, и затоа треба да се занимаме со него. Останува само да се одреди кој ќе одлучува за тој народ. “Слугите” на народот започнале да му се додворуваат на народот, каде што после свиканото Усавотворно собрание, на кое болшевиците биле приморани да го свикаат како би го задржале привидот на законитоста на нивниот удар, со болшевичките слогани и “длабоката” загриженост за добробит на народот, и “универзалната” среќа. “Универзалната” среќа болшевиците сакале да му ја донесат на “неодговорниот” народ, кој ги оспорил болшевиците во голем број на 6-ти јануар 1918 година, “непросветеното” Уставотворно собрание ги растурило болшевиците на само 24% бирачи кој гласале само за нив. Од тогаш, па се до распадот на Советскиот Сојуз, народот “бирал” со припремените листи кој им се нуделе. Зошто да се “ризикува” и се да зависи од “незнаењето” на народот, мора да им се помогне на луѓето да го надминат “незнаењето” на самиот народ! Потаму, тоа е она што го сакале јудејските банкари Шив и Ротшилд!!?

Не ли сакале тие да му го дадат на народот стекнатото со “крв и пот” супербогатство! Ова супербогатство навистина било со крв и пот стекнато, но таа крв и пот не била нивна! Овие банкарски паразити имале во предвид уште нешто….Се виделе себеси како Супер Елита – власници на светскиот капитал и како светска влада, а светските владетели би биле исклучително од еврејската елита (инаку како би можело тоа поинаку!), и помеѓу нив и гоите, тие се виделе себеси како управители -бирократи, кој повторно се евреи. Сонот на банкарите Шив и Ротшилд е светот да бидет уреден по моделот на Платон, каде цивилизацијата на планетата се претвара во еден огромен мравјалник, каде “мравките” се луѓето – никој и ништо, а мравјалникот е “цивилизацијата”. Но од која “причина” тие самите себе не се виделе како мравки. Тие сакале “само” сите Гои да ги претворат во мравки кој работат за “одбраниот” народ, и, над се, за нив. Со други зборови, банкарите Шив и Ротшилд во раниот дваести век се обиделе да создадат паразитски економски систем, поради што и за што ги припремале темните сили, социјалните паразити. Но овој план не се одвивал најдобро како што се очекувало. Нажалост, на господарите Шив и Ротшилд, реализацијата на проектот не го следела сценариото кое тие го напишале. Нивните евреи посредници од нижата каста земајќи ја власта во своите раце, со помош на нивните пари, не сакале да им ја предадат моќта и богатство и сакале да си ги задржат за себе. Мајсторот на “компромисот” Уљанов Ленин и неговата банда, бидејќи го вкусиле сладкиот вкус на неограничената моќ над руските и другите народи, одлучиле да не го предадат во некои туѓе раце, па макар биле тие раце на Белите Евреи, нивните газди. Само Леиба Бронштајн – Троцки продолжил да инсистира на светата “пролетерска револуција”, бидејќи тек тогаш би го прифатиле во еврејската супер-елита. Ох, колку само тоа го посакувал! Но остатокот на евреите – “револуционери” немал перспектива и поради тоа се одлучиле да создадат сопствен рај и поради самите факти веќе бил во нивните раце. Дури ниту “лидерот” Уљанов Ленин не ја променил значајно ситуацијата, бидејќи вистинската моќ во земјата тивко ја превзел Јосиф Висаринович Џугашвили – Сталин, додека Лејба Бронштајн – Троцки, Ишаи Гершон Апфелбаум – Зинојев, Мајкл Залманович (Лоури-Ларин), Геогриј Чичерин – Мејндорф, Леиба Росенфелд – Каменев итн..се поделиле помеѓу себе, мислејќи дека некој од нив ќе биде наследникот на Илич Ленин.

maxresdefault.jpg

1899

Патем Јосиф Сталин (Џугашвили) не е од грузијска националност. Неговата мајка исто така била еврејска, а неговиот татко – Принц Пржевалски. Дури и неговото име – Џугашвили на грузијски значи син на евреин (еврејчето во буквален превод)! Леиба Бронштајн – Троцки ја губел, една за друга, својата позиција кај другарот Јосиф Џугашвили – Сталин, а во огромната Руска Империја се одвивала изградбата на комунистичкиот “рај”. Русија се претворила во Советски Сојуз и локација за еврејскиот социјален експеримент.

Всушност, во Советскиот Сојуз настанал паразитски економски систем, речиси идеален за социјалните паразити. Во исто време е уништет кремот на рускиот народ, култура и славно минато. Тоа прво го почнале нивните претходници Романови, а многу активно го продолжиле болшевиците. Иако Романови претходно влегле во конфликт со Ротшилди, и Александар I ги протерал масонските ложи од Русија, сепак за волја на вистината тие исто така биле монархија што извршила огромни штети врз рускиот народ и култура. Имавме веќе една објава за Петар Велики на таа тема.

види за: ПЕТАР “ВЕЛИКИ” РОМАНОВ – НЕПОЖЕЛНА ВИСТИНА

Цели седумдесет и пет години, еврејскиот паразитски систем ја пиел крвта на Големата Русија, а тек на крајот на Свароговата Ноќ, системот пропаднал, па дури и тогаш, сам по себе, откако биле уништени психо-генераторите, кои влијаеле на човековата подсвест, каде огрмниот број на луѓе не ни знаеле. Тие исто така делувале во текот на Големата “Руска” револуција на народната маса, така да тие обавуваат што им е на нив потребно, што е постигнато тек после силната емотивна лулашка кај населението поради ужасот од Првата Светска Војна и создавањето на вештачката глад во големите градови на царството, Болшевицте – евреи ја зомбифицирале масата преку неоро-лингвистичко програмирање (НЛП), кое виртуозно го владееле. Во реализацијата на овој главен проект, евреите вложиле огромен капитал кој го стекнале во раселувањето. Еврејското раселување, како што е веќе речено, била свесна стратегија на евреите, бидејки само така биле во состојба да создадат сопствен социјален и паразитско-финансиски ситем.

Во секој случај, после превземањето на власта во Руската Империја, евреите не биле во состојба да го направат тоа и со остатокот од светот, иако се обиделе да изведат “независни” револуции како во Германија и Унгарија. Но, не успеале. А главната причина за тоа е што “пролетерската револуција” не била подржана од страната на евреите во Русија. Наместо тоа, повеќето “пролетерски” лидери – евреи останале таму. Тие не сакале да ја загубат огромната моќ и огромното богатство кое го приграбиле во Русија. Тие сакале да постанат како нивните добротворци, како што е Јаков Шив, уште побогатиот Ротшилд, тие сакале да постанат самите такви. Освен тоа, тие веќе имале во рацете неискажано богатство создадено од рацете на рускиот народ. Освен Леиба Бронштајн – Троцки и неговите подржувачи, повеќето Ленинистички “чувари” одстапиле од идеите за светска револуција. Раскинувајќи им на своите браќа кредитори, тие постануваат свои господари, иако не ги прекинале своите врски со Ротшилди. Но господарите Шив и Ротшилд многу не се вознемириле, бидејќи “револуционерите” го ограбиле богатството на рускиот народ и го однеле во земјите и го инвестирале во банките на истите господа Шив и Ротшилд. Руското злато и руското богатство изнесено од Русија после револуцијата се нашло во еврејските банки во Швајцарија, а после тоа, кога германските евреи, на чело со Клар Цеткин, се обиделе да ја изведат “пролетерската” револуција во Германија, руските евреи “својот” капитал го пренеле во американските банки кои биле во власништво на истите мајстори на Шив и Ротшилд. Потаму, во секој случај, повеќето од украденото руско злато се нашло во американските банки. Приливот на руското злато од Русија во САД бил огромен. Уљанов Ленин со своите соученици, го грабел од рускиот народ  златото со сите можни средства.

Целото злато кое го конфискувале, Ленинистите го претвориле во ковани пари и го сокриле од народот. Конечно, тие и не можеле да се сложат околу тоа кај народот да биде златото. Златото во руските раце не би требало да биде, во принцип. Потаму , Уљанов Ленин доаѓа на уште еден лукав план. Тој најавува нова економска политика на својата влада (НЕП). Верувајќи во тоа, луѓето почнале да го извлекуваат она што успеале да го сокријат во текот на грабежот. Со тоа злато луѓето започнале да ја обновуваат својата економија од уништена од војната. Болшевиците, кои чекале жителите во земајта тоа сами да го направат, да ја обработат целата валкана работа после поразот во земајта, само чекале кога најпретазливите чувари на златото ќе го ископаат од своите тајни места “нивното” злато, и еден прекрасен ден (за многу далеку од прекрасен), им “одземале” се што им нашле. Благодарение на таквата тактика, “огнените” борци за “народната” среќа успеале, да го одземат поголемиот дел од златните резерви на Руското Царство!

Читај за: 

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s