Меровизни – Последните Западни Славјани

Ние денеска многу малку знаеме за познатата династија на долгокосите кралеви, добро познати во историјата како Меровинзите, кои владееле со Франкија. Меровинзите биле првата династија на франaчки кралеви, кои владееле од крајот на V до средината на VIII век со државата лоцирана на териториите на модерна Франција и Белгија. Потеклото на ова кралско семејство е обвиткано со голема мистерија.

Frankish_Empire_481_to_814-mk.svg.pngКралство на Франките воспоставено од Меровинзите

Меровинзите (Латинизирано како Meroveus или Merovius и во Францускиот како Merovée или пак Merovech) своето име го должат на пол-легендарниот Мирович – Мерович- Меровех (латинизиран како Meroveus или Merovius), водач на Салиските Франки, и се појавува во пошироката историја со победите на неговиот син Хилдерик I (457 – 481)  против Визиготите, Саксите, и Алеманите.

Терминот Меровинзи  потекнува од латинскиот збор Merovingi или Merohingi  („синови на Меровех“).  Синот на Хилдерик, Клодовик I (481 – 511) успеал да обедини повеќе Гали северно од Лоара и да ги стави под своја контрола во 486, кога го поразил Сијагриј, римскиот владетел во тоа подрачје.

Меѓутоа нивнот суфикс Инги (Yingvi) може да укажува и на франачкиот култ кон богот Ингл-Ингви кој е синоним и за Фрејер.

*Tacitus also mentioned a goddess Nerthus being worshipped by the Germanic people, in whom Perry thinks the Franks may have shared a belief.[6] With the Germanic groups along the North Sea the Franks shared a special dedication to the worship of Yngvi, synonym to Freyr, whose cult can still be discerned in the time of Clovis.

Abeilles_de_Childéric_Ier.jpgЗлатни цикади или пчели со вметнати гранати, откриени во гробот на Хилдерик I (починале 482). Тие можеби го симболизираат вечниот живот (цикади) или долговечноста (пчелите на Артемида).

1280px-victory_of_king_merovech.pngРељеф во сребро од 1867 г. кој ја покажува победата на Меровех во битка, од Емануел Фремие.

Мерович, иако не бил првиот зачетник на оваа династија некако мистериозно оваа кралска лоза го носи неговото име, односно Мировинги – Меровинзи.

Меровех наводно бил легендарен основоположник на династијата Меровинзи кои биле Салиски Франки (иако фактички Клодион може да е основоположникот), кои подоцна станале доминантно племе кај Франките.

Се мисли дека живеел во првата половина на 5-от век. Првите франачки кралски династии во негова чест себеси се нарекувале Меровинзи или (“потомци на Меровех”). Навистина за Мерович постојат многу енигми и мистерии кои се дури блиску до фикција и мит, а според некои дури и црковна пропаганда за да се прикаже оваа династија во лошо светло. Постојат многу малку информации во историјата поврзани со кралот Меровех. Григор Турски само го именува еднаш како татко на Хилдерик I додека пак се сомнева дека татко му бил Клодион.

15940634_10209698448511542_1408972673965975410_n.jpg

Многумина признаваат дека тоа се должи на легендата раскажана од Фредегар. Во Хрониката на Фредегар се вели дека Меровех бил син на кралицата, сопругата на Клодион; но дека нему татко му бил морскиот бог Нептун. Ниеден друг историски доказ не укажува на тоа дека Меровех негогаш постоел. Некои историчари тврдат дека Меровех, предокот на сите Франки, можеби било името на некое божество или полубожество кое Франките го славеле пред да го прифатат христијанството.  Според една друга легенда, Меровех зачнал кога жената на Фарамонд се сретнала со Кинотаур, морско чудовиште кое можело да ги менува облиците, додека пливало. Иако никогаш не е yтврдено, се имплицира дека веројатно таа забременила од него. Оваа легенда ја раскажал Фредегар во 7-от век но веројатно истата била позната и порано. Легендата служела да го објасни потеклото на Салиските Франки како племе кое живеело на морскиот брег. Префиксот “Mero-” или “Mer-” сугерира и на море (види староанглиското “mere,” латински “mare,” па дури и денешниот англиски збор “mermaid”, итн.).

maxresdefault.jpg

Во бројни митови Меровинзите се прикажани како потомци на Тројанците. Меровинзите се нашироко споменувани во книгата Света крв и светиот грал, во која се вели дека се потомци на Исус, базирано на лажна информација што ја пуштил Пјер Плантар во средината на 20-от век. Филмот од 2006, Кодот на Да Винчи, базиран на истоименото дело на Ден Браун, ги третира истите теми на светата крв“.  Меровинг е името на антагонистот во третиот дел на трилогијата Матрикс. И во Матрикс гледаме уште еден обид да се прикаже во лошо светло оваа династија.

Сикамбрите (Sicambers, Sicambres, Sugambri или Sicambrians) биле вендско-галско племе кои живееле во областа која денес се нарекува Холандија на почетокот на првиот милениум. По потекло од вендско-келтската зона (cf. Северозападен блок), регионот кој станал франкиски до кајот на 3 век, поврзан со долно-франконските Салијци. Едно анонимно дело од 727 наречено Liber Historiae Francorum тврди дека после падот на Троја, 12,000 Тројанци предводени од водачите Приам и Антенор се преселиле кај реката Танаис (Дон), се населиле во Панонија близу до Азовското море и основале град наречен Сикамбрија. За само 2 генерации по падот на Троја (што модерните историчари го лоцираат во периодот на доцно-бронзена доба) тие стигнале кон крајот на 4 век п.н.е. до реката Рајна. Варијација на оваа приказна исто така може да се прочита и кај Фредегарr, а воедно и слични такви легенди продолжиле да се среќаваат постојано макар нејасно, низ средновековната европаска литература.

800px-Trésor_de_Gourdon_04.JPGЗлатен пехар од Гурдоновото богатство

Затоа во денешна Франција не случајно имаме градови што го носат името на херојот Парис и секако градот Троa (франц. Troyes). Парис бил син на кралот Пријам, кралот на Троја. Според мене тие се фракција од Скитската Империја каде на медитеранот овие племиња и цивилизации биле познати како Анти. Односно онаа групација што се спомнува и во средниот век како едно од т.н. словенски племиња заедно со Вендите (Венетите) и Словените. Значи станува збор за бели аријски народи (индо-европјани) кои егзистирале уште во античката доба, каде како што сум објаснувал и претходно и самото име антика влече корен од оваа прасловенска медитеранска фракција – Антите.

Драгоцено сведоштво пронаоѓаме кај Јулие Цезар (100-44 п.н.е.), кој стоел на чело на големиот воен поход на Римјаните против северните варвари. Во своите познати ,,Белешки за галската војна” императорот ги споменува Венетите како вешти бродоградители, а ја наведува дури и нивната земја – Венетија , која се простирала долж самото крајбрежје, наспроти Британија. На брегот на полуостровот Бретања, во западна Галија (северот од денешна Франција) навистина се познати неколку древни населби со карактеристични имиња: Vanne, Vienne, Vandee. Тука живееле искусни морепловци, кои ја контролирале поморската трговија преку Ламанш.

Освен тоа во ,,Белешките за галската војна” големиот војсководител три пати ги споменува ,,Aндите” (спореди. Венди и Анди). Првпат во врската со местото во кое Цезар ја одвел својата легија да ја превземе: ,,областа на Карнутите, Андите и Туронците и оние, на нив соседните општини во кои војувал”. Втор пат во врска со зимувањето на војсководителот Крас, кој се сместил ,,на самата океанска обала, во земјата на Андите”, недалеку од општината Венета и Куриосолита (предците на Курушите и Литванците?). Трет пат во прилика на набројувањето на учесниците на соборот на ,,галските” кнезови. Тука ,,Андите” се споменуваат заедно со ,,Неурите”, кои дигнале востание со по 6 илјади луѓе против Римјаните, а ,,Карнутите” заедно со ,,Рутените”, собрале преку 20 илјади вооружени луѓе. Во сојузот со Андите, Рутените и Карнутите војувале и Венетите, Венелите, Ретоните и другите племиња, тоест сите оние кои всушност фигурираат во книгата за богослужбените предмети пронајдени во Ретра од XI век од А.Г. Маш…

hqdefault

,,Андите” од првиот век п.н.е. се всушност истите сродници на ,,Антите” од Поднопровлешката епоха, доцната антика, која нам ни е добро позната од историјата на Кијевска Русија.

pratatkovina

Види за: АНТИТЕ И АНТЛАНТА (АТЛАНТИДА)

Вистината за Меровинзите, како и за сите други наши предци од минатото, исто така, не ја избегнале судбината од целосното искривување на вистината и речиси целосен заборав. Меровинзите биле западни Русинци (Скити=Венди, Анти, Словени) кои дошле да ги учат далечните предци на Европејците – Слободните Франци (зборот “франци” значи – слободни) за воено-борбените вештини, владеањето на земјата, политиката и науката, ведскиот светоглед итн….

Скитите оставија важни етнолошки маркери како што се тамгатa (заштитното симболично обележје) и курганите (постојани гробишта). Една 2500-годишна мумија која неодамна беше пронајдена во снежните планини на Монголија со изразена руса коса, тетоважи и оружје. Мумијата била зачувана со мразот и била пронајдена на 2600 метри. Ова откритие го прошири опсегот на територија уште поисточно за Скитите.

356a8d03-b9c5-4b23-aa65-3c999c1a50f1.jpeg

 

Треба да се истакне дека последната ледена доба завршила пред околу 9.000 до 10.000 години или околу 8-ми милениум п.н.е. Со датирањето на јаглеродната C-14 анализа е дозволено археолозите да ја следат појавата на Скитите на Сајано-Алтајските планини од 3000 п.н.е. до околу 500 п.н.е.. Овие планини се наоѓаат помеѓу Русија, Кина, Монголија и Казахстан. Средната височина во централната област е околу 4500 метри. Околу 900 п.н.е. Скитите ја започнале западната миграција.

024

Тие биле номадски воини кои јавале коњи и се бореле со стрели, а жените се бореле заедно со мажите. Жените биле облечени како мажи. Тие беа опишани како долгокоси воини кои биле многу жестоки. Едмунд Спенсер пишува дека главнот народ  кој ја населил Ирска била Скитите (Скотите), и дека тие, исто така, се населиле во Шкотска-Скотија.

22221828_10211930556832855_6632023510124931486_n.jpg

Се покажало дека Скитите се наслеле во Корнвол. Во Шекспировoто дело, Кралот Лир, акт 1, сцена 1, тој пишува за варварските Скити. Скитите исто така имале развиена металургија и биле врвни мајстори во обработката на златни предмети и накит со изразен зооморфен стил што истиот тој стил може да се проследи и кај Меровинзите.

picSCScythian art_ritual of brotherhood Kul Oba kurhan

Scythian-gold-620x264

Scythian-gold-of-Crimea-7

Scythians-1Скитско Злато

Пелазгите биле првиот народ кој живеел во јужните делови на Балканскиот Полуостров. Се смета дека етимологијата на зборот Пелазги(Полазги) е словенска. Словените и Пелазгите живееле по ридовите и планините, особено во Грција и Тесалија, каде новодојдените агресивни Хелени во 12 век п.н.е. ги натерале Пелазгите да се повлекуваат по планините и на север во Македонија, Тракија итн.

За античката тракиско-пеонско-македонска област Стримион, се тврди дека подоцна ја населило македонското словенско племе Струмјани. Според ова, областа Стримион која носи чисто словенско име потекнува од предсловенската колонизација. Струмиен е старословенски збор и означува врело/извор, а денес истиот збор, со истото значење се употребува во полскиот јазик. Во Пиринска Македонија и денес постои реката Струма, а во Македонија градот Струмица кои влечат корен од старословенскиот збор Струмиен.

Античкиот историчар Трог Помпеј пишува дека Македонците потекнуваат од Пелазгите.

Во 450 г.п.н.е., Херодот за Пелазгите вели:

Ако се суди по останатите живи Пелазги,… каков јазик говореле Пелазгите, треба да кажам дека говореле еден варварски јазик; ако тоа е така тогаш жителите на Атика, која е пелазгиска земја, со нивното преминувањето кон Елините, примија друг јазик.

Истотака се смета дека племињата на Скитите биле идентични по род со Пелазгите-Белазгите (белите племиња) кои први ја населиле и древна Хелада и Македонија, а исто така се преселиле и во западна Европа.

Хаплогрупите од основниот  Y – хромозом,  преку ДНК студиите покажувале  дека Централна Азија била точка на мешањето  на неколкуте групи на население. Хаплотипот R1a и R1b се наоѓа во источна и западна Азија, како и во Европа и во денешен САД. Античка Хелада била формирана во третиот милениум п.н.е., кога луѓето што се познати како Хелени мигрирале на југот на Балканот во бранови, а последна била дорската инвазија околу 2300 п.н.е. 1600-1100 п.н.е.  опишана како Микенска Хелада позната по војните против Троја, позната епизода раскажана од Хомер. Херодот, 484-425 п.н.е., бил дорски грчки историчар, кој се смета за татко на историјата, и кој бил автор на The Histories-серија од 6 тома.

Кимеријците
Херодот ги опишал Киммеријците од северното крајбрежје на Црното Море како посебно автономно племе кое произлегува од Скитите. Киммеријците во 714 п.н.е. биле во регионот на Азербејџан, а во 7 и 8 век п.н.е. биле во јужна Русија и Украина. Нивниот јазик бил прото-словенски.

Имало многу фракции од Киммеријците. Бројни келтски и германски народи потекнуваат од Кимеријците. Етимологијата на Велс се вели дека излегува од Киммеријците-Скитите, поточно од хтонското словенско божество Велес, каде дури и на знамето на денешната држава Велс е прикажан змејот односно Велес. Келтите во Франција биле познати како Гали. Келтите се ширирле и во денешна Италија, каде што остатоците на местото Doccia, во провинцијата Емилија Ромања, покажува на галски куќи зачувани во многу добра состојба кои датираат од 4 век пред нашата ера.

972px-Germania_70_de.svg.png

 

f430b1ad60c9a6afc2a94ec1ad203fb0

Сикамбрите

19961095_10211297012154634_3253011875049102751_n.jpg

Западно-вендкото племе на Сикамбри потекнува од Киммеријците. Сикамбрите се наоѓале долж десниот брег на Рајна и се појавуваат околу 55 п.н.е. Тие се бореле во неколку војни против  Рим,  каде римјаните биле предводени од Гај Јулиј Цезар. Во 16 п.н.е. тие  ја поразиле римската војска под Маркус Лолиус. Околу 11 п.н.е., тие биле принудени да се преселат на левата страна на Рајна од Нерон Клавдиј Друз.

Меровинзите тврделе дека нивното потекло е од Сикамбрите, кои тие веруваат дека првично биле Скитско-Кимерско племе кое сеуште живеело кај реката Дунав кои го промениле своето име во Франки во 11 п.н.е. под водството на војсководецот наречен “Frankus-Фрањо”. Франките најпрвин се појавуваат во историското писмо во 3 век. Меровинзините го следеле нивното потекло од Сикамбрите уште од Маркомир I – кој умрел 412 п.н.е. се до крајот на кралевите на Троја. Маркомир живеел околу 400 п.н.е. и бил претходник на династијата Меровинзите. Маркомир ужаува на име со суфикс Мир – што дури и денеска е типично за денешните современи словени.

031.jpg

Троја
Троја била легендарниот град основан околу 3000 п.н.е. и бил центарот на Тројанската војна, која се случила околу 1200 п.н.е. Овие војни биле опишани во Илијада од Хомер, кој бил слеп грчки историчар. Денес Троја е археолошко наоѓалиште во северозападна Турција. Троја била основана од Дардан, син на Тројанското кралско семејство на Електра и Зевс. Една генерација пред Тројанската војна, Херакле ја заробил Троја и го убил Леомод, но го поштедил својот син Приам, кој станал крал на Троја. За време на неговото владеење, Микенските Хелени извршиле инвазија и ја заробиле Троја во Тројанската војна 1193-1183 п.н.е.

440px-Cover_of_Merovingian_sarcophagus_Musee_de_Saint_Germain_en_Laye.jpgГорен дел на меровиншки саркофаг

Меровинзите биле светла, интелегентна и талентирана династија на Западните Скити-Тројанци (Анти, Венети, Словени)  кои заминале од својата татковина и се населиле на далечниот запад во земјата на нивните роднини Галите. Тие биле и магови и воини, и ги учеле луѓето на достоинство и како да се носат со страдањата и светските политички проблеми, особено во периодот на полу-дивата Европа. Без исклучок сите Меровинзи носеле многу долги коси, што во никој случај не сакале да ја скратат, знаеејќи притоа дека косата ја привлекува Живата Сила од етерот.

bee3_comp1.jpg

Нажалост, исто така е позната и инфилтрацијата на Темните Сили, каде биле вклучени црковните свештеници и црните магови, лихварските гении и социјалните паразити. Затоа најголемата казна за нив било да им се истриже косата, како што тоа му го направила црквата на последниот Меровинг.

Словенскиот човек, таинствената руска душа, за секој човек од денешниот запад, и далечниот исток итн…секогаш останува “мистерија” и мистеријата е дека носителите на оваа генетика имаат силно развино чувство за одговорност кон другите, што едноставно може да се нарече со еден збор – совест. Многу народи немаат таква работа, и не е изненадувачки што тие не можат да ја разберат словенската душа. И социјалните паразити нашле  прилично добри софистицирани начини како би работеле против словенскиот народ. И ние до ден денеска на некој начин им плаќаме данок поради тоа што сме дозволиле овој систем да ни го инсталираат. Секако тоа не се случило во еден ден, секако, тоа не се случило без реки крв од словенскиот народ, а посебно во текот на последните илјада години. Секако, тоа не се случило без прикривањето на навистина славното и големо минато на рускиот/скитскиот/словебскиот народ и подметнувањето на лажната модерна “историја”, каде Словените биле дивјаци се до десетиот век, и дека рускиот народ бил 300 години под Монголско-Татарскиот јарем, и воопшто, дека се што е добро во рускиот народ стигнало од Западна Европа, после Петар “Велики” кој и го отворил прозорот на Европа!

Види за: ПЕТАР “ВЕЛИКИ” РОМАНОВ – НЕПОЖЕЛНА ВИСТИНА

И сето ова му е наметнато на рускиот народ како и завземањето на власта од страна на ниско-родните Романови кои имаат и потекло од Светото Римско Царство односно Германија, поточно од куќата Холштајн-Готроп. Позади Романови стоела финансијска сила од Западна Европа, каде во тоа време главна осовина била јудејската финансиска мафија, која пуштила корени и во местата со трговски фактор во деновите на јудејскиот Хазарски Каганат. Јудео-Паразитските фабрики биле градени во државите на западна Европа од годината 6109 (односно од почетокот на 7-ми век нова ера). Овој еврејски трговски фактор бил одскочна даска за создавањето на светскиот паразитски систем. Тие постанале и центри за “Портокаловата” револуција на “Мајородомот на Пипинидите” во Западна Европа, кога на основа на јудејскиот капитал уништена е владеачката и регуларна династија на Меровинзите.

Дозволете ми да ве подсетам дека во тоа време “Мајордомот на Пипинидите” ги повикале финансијските раководни владетелите, кои биле вклучени, во складот со своите надлежности, во сите економски работи своите владетели и кои имале блиски трговски врски со јудејскиот трговски фактор, кој првенствено се бавел со состојбата и ситуацијата на владеечките династии на Западна Европа. Отфрлувањето на владечката династија на Мeровинзите во Западна Европа  започнало со убиството на Дагоберт II, каде бил прободен со копје во грб, додека бил на лов во годината 6188 (679 наша ера), а потоа се применува насилно симнување од власта, а потоа се крунисува Хилдерик II.

1280px-Stèle_du_martyr_de_saint_Dagobert.jpgМаченичката смрт на Дагоберт II

Оваа политика поттикнала завера против кралот од страна на Мајордомот на Пипин Хересталски (или според некои историчари, од страна на Мајордомот од палатата на Неустрија, Еброин). На 23 декември 679, во тек на една партија лов во шумата Вевр (близу Стенај), кралот бил убиен.

Дагоберт II е закопан во базиликата Св. Реми од Стенај. На 10 септември 872, кралот Карло II Ќелавиот го пронашол неговиот гроб, и го пренел неговото тело во Дузи каде Дагоберт мистериозно бил канонизиран од синодот на владици, под името Свети Дагоберт. Карло II во Стенај изградил базилика за тука да ги чува моштите на светецот, зачувани во сандак од сребро и злато; еден дел од ваквите реликвии бил доделен на опатијата во Живињи.

Oваа информација се чува во повеќето извори и може да се најде во големиот број публикации, но таа не може да се најде во јавните публикации, така што рушењето на Западна Европа, заедно со владеачката династија на Меровинзите, е резултат на “портокаловата револуција” “Мајордомот на Пипинидите”, која после тоа доаѓа на власт новата династија.

Истите извори споменуваат дека Меровинзите ја подржувале и православната традиција! Меѓутоа авторите не обрнуваат внимание на една многу важна “нијанса”, која радикално се менува. Меѓутоа таа мала “нијанса” ја менува целата слика на лажната историја. Сите ние сме навикнати на фактот дека Православната традиција е поврзазна со денешното Православие (Ортодокс-Правоверие) и ја приметуваме таа “нијанса”. И “нијансата” е дека се извршени реформи, од страна на патријархот Никон, во годините 7161-7164  (1653-1656 н.е.), каде потоа источната христијанската традиција се нарекува од тогаш православие или православна! Пред реформите на патријархот Никон не било името православие во таа христијанската религија! Пред реформите, сите христијани се нарекувале правоверни односно ортодоксни христијани, а не православци. Православната традиција од секојпат припаѓала на ведскиот поглед (родоверието) на светот и затоа западните припадници на династијата на Меровинзите ја подржувале православната традиција, додека не се симнати од власта од својот “Пинидски Мајордом” во годината 6188  (679 н.е.), каде се говореле дека сите земји на Западна Европа биле провинции на Ведска Словено-Аријска Империја!

Богомилите исто така биле дел од изворното Православие, и тие подоцна ќе го направат последниот обид да ја спасат Европа од социјалните-паразити. Самиот Христ бил дел од ова богомислко движење кое слободно може да се нарече вистинско христијанство, а кое воедно може да се каже дека е правото Православие. Имено, кај старите словени постоеле три света. Светот Нав, Јав и Прав. Права е божјиот свет, духовното царство, законот, правото, вистината и чистината. Православие тоа е славање на светот Права.

14900483_10209003689983013_8584970796058536431_n.jpg

11393242_10205433019278477_3040500909227541595_n.jpg

Христијанството е млада абрахамамска која се појавила тек пред 1000 години, поточно во 10-11 век, а не пред 2000 години како што не учат во школите.

Види за:  НАУКА ИЛИ ФИКЦИЈА: ВО КОЈ ВЕК ЖИВЕЕЛ ИСУС ХРИСТ?

Види за: РАЗЛИКАТА ПОМЕЃУ ПРАВОСЛАВИЕТО И ХРИСТИЈАНСКИОТ ОРТОДОКС

11391756_10205432657789440_7072125216478996622_n.jpg

Вистинската Православна (родоверна, ведска, паганска) традиција во Западна Европа била уништена заедно со династијата на Словените-Меровинзи во 977 година многу години пред патријархот Никон да ги внесе источно римските – византијскте односно ортодоксни елементи во изворната Православна традиција и ги конвертирал во т.н. “православно христијанство”! Таквите дупки и “нијанси” на модерните историчари овозможуваат, млаку по малку, да се обнови правата историја која е пуштена низ каливите потоци, креирани од страната на социјалните паразити каде историјата е лажно представена.

Наместо борбата помеѓу двете струи на една иста вероисповед, согласно официјалната историја, која во тоа време се нарекувала греко-ромејска религија односно култот кон Дионис, всушност, дошло до борба помеѓу православната ведска – богомилска традиција и абрахамската религија која е заснована на Стариот Завет. (Од Тората произлегува и зборот Историја).  Значи пред 11 век не постоело ваквиот облик на ромејско-византијско христијанство. Не постоеле ниту такви цркви во тој стил, ниту икони итн…Веќе од 11 век кога социјалните паразити успеале да издвојат победа над Ведското-Православие, усепале постепено да го заменуваат култот кон Дионис со јудео-абрахамската ортодоксна христијанската религија која нема речиси никаква допирна точка со самиот Христ, кој самиот дефинитивно бил еден од главните богомислките мистици. Подоцна самиот Исус е сместен на веќе постоечката древна матрица, каде постанал симбол за Сонцето, а неговиот роденден е наштиман да биде на 25 декември, точно три дена после зимскиот солтициум на веќе постоечкиот родоверен односно старословенски празник Коледе. Всушност Божиќ и Коледе се еден ист празник и култ, каде дури и на литванскиот јазик до ден денеска Божиќ се нарекува – Kalėdos.

22282008_10211937647210110_1846972527053933003_n.jpg
Исус Пантократор опкружен со12-те знаците на зодијакот односно апостoлите и 9 те ангелски редови. Овој мурал се наоѓа во манистирот на Светата Планина познат како Големата Лавра (Greek: Μονή Μεγίστης Λαύρας) и тој е првиот манастир што е изграден на Планината Атос во 11-ти век…

Меровинзите од тронот беа заменети со Каролинзите. Алијансата помеѓу Папството и Каролинзите го означи почетокот на новата бедна и мрачна Европа, каде што овој сојуз  имал војни против исламот и “одбрана на верата.” Папско- Каролиншката доминација се истакна СО масовно уништување на цели народи, кои не сакаале да го прифатат јудео-христијанството во својот римски одред  – Британците, Саксонци, Словените – Вендите, Лужичките Срби итн. За жал, историјата на христијанската религија и нејзиниот начин на кој таа се напои со толку многу крв,  не може да се споредува дури ни и со Втората светска војна.

charlemagne-usury.pngПоврзаноста на еврејските банкари со Папството и династијата на Каролинзите

 

Листата на Меровиншките кралеви:

Хилдерик III (c.717 – c.754) бил последниот крал на Франките од династијата Меровинзи од 743 па сé до неговото разрешување од страна на папата Захариј во март 752 г. Кога Хилдерик го разрешил, Папата го крунисал Пипин Малиот, таткото на Карло Велики, за крал на Франките во Соасон.

Престолот бил празен седум години кога мајордомите на Палатата, Карломан и Пипин Малиот, решиле во 743 да не го признаат Хилдерик за крал. 

Тој не учествувал во јавниот живот, кој бил управуван, исто како претходно, од мајордомите на палатата. Кога, во 747, Карломан се повлекол во манастир, Пипин одлучил самиот да ја земе кралската круна. Пипин му испратил писмо на папата Захариј, прашувајќи го дали титулата на крал припаѓа на оној кој ја има власта и моќта или на оној од кралска лоза. Папата одговорил дека оној со вистинска моќ исто така ја заслужува и титулата крал. На почеток на март 752 Хилдерик бил симнат од престолот од страна на папата Захариј а косата му била ошишана. Неговата долга коса била симболот на неговата династија а со тоа и кралски права и магична моќ; со тоа што му ја ошишале го лишиле од кралските привилегии. Кога го симнале од престолот, тој и неговиот син Теудерик биле сместени во манастирот Сен-Бертен односно, тој во Сен-Омер а Теудерик во Сен-Вандриј.

14-531752Последниот Меровинг, слика од Еваристе-Витал-Луминаис каде е представено шишањето на долгата коса  Хилдерик III

Childe France13.jpg

 

XB177716.jpg

 

Текстот продолжува…….

*Во следниот дел од текстот ќе имате можност да прочитате за поврзаноста на Меровинзите со словенско-вендскиот кнез Вишислав кој бил кнез на племето Ободричи што живееле во денешна Германија, пред да биде создадено Светото Римско Царство од Карло Велики, Папата и еврејските банкари. Меѓудругото Вишислав бил и во крвно сродство со варјашкиот Кнез Рурик кој ќе ја засили и обнови Русија.

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s