Од Скитија до Скотија (Шкотска) – Поврзаноста на Саксонците, Казаците, Саките, Сиките и Сакалибите. Дел V

                ….сите имаат длабоко сини очи, и светла црвеникава коса – Херодот                  (за изгледот на Скитите)

Накратко, да го повториме она што веќе го имав објавено во претходните делови, поточно за поврзаноста на Скитите и Скотите, односно Русите/Словените, Шкотите и Ирците, како и поврзаноста на Шакја кланот на Буда со Саките, кои, исто така, биле една од гранките на Скитите, потоа за Алано-Скитското потекло на Џингис Кан , поврзаноста на Скитите со вистинските Израелити – Гимирите (Кимерите) – предците и на Скандинавците, како и нивното поврзување со Галите. Потоа за поврзаноста на племињата од далечниот исток на Вусуните и Динлигзите со Скитите/Саките, како и нивната поврзаност со Казакстанците и Казаците.  Исто така, во претходните објави говоревме и за конекцијата помеѓу племињата на Саксонците со Скитите / Саките како и нивното поклопување со Готите / Гетите, кои веројатно сите заедно влечат корен од една од најстарите империи – Хитската / Хетската.

Од се она што го говоревме можеме прилично лесно и логично да заклучиме дека Скитската Империја (Велика Скитија) раководена од Аријците (аристократијата на белата раса) била огромна супер држава каде нејзините народи се рашириле практично низ цела Евро-Азија, Северна Африка па дури и во Америка. Меѓутоа ние главно се задржуваме во овој текст на нејзините племиња од Евро-Азијското тло, иако накратко бев споменал и за Скитите во Египет. Меѓутоа оваа приказна дефинитивно не престанува тука. Приказната е уште поширока и покомплексна и секако потребни се повеќе детали за да се дополни сликита. Ние имавме прилика да видиме и да дознаме дека белата раса која во еден момент била едно компактно ткиво, со еден коренски јазик и култура, се расејала дури и на толку огромни дистанци, каде самите нејзини народи подигале културни центри, ширеле уметност, поставувале полтичко-правни законски системи, ширеле духовност, наука, металургија-технологија, медицина, архитектура, агрокултура итн… и сето ова им го предавеле и на другите народи од другите раси со кои тие доаѓале во контакт. Можеме да заклучиме дека аријските народи од белата раса се расеале во многу правци, секој клан или племе основало своја уникатна култура, свој особен уметнички правец и стил, и со текот на времето тие се претопувале со останатото локално население и народи од црната или жолтата раса, формирајќи на тој начин уникатни суб-културни држави и народи. Токму ова делење, раселување и мешање довело и до значајни разлики, што со текот на времето предизвикале конфликти, спорови и војни помеѓу истородните народи. Како што можеме да видиме и во Тројанската војна и во Махабарата, гледаме дека тоа биле војни помеѓу браќа и роднини. Аријските народи во еден момент, за жал, влегле во меѓусебен судир….

Како што кажав во првиот дел, овој текст има за цел да ги потикне читателите да размислуваат во оној правец на сплотување, препознавање, односно да медитираат на максимата – братство и единство, помеѓу народите од Западна и Источна Европа, Азија итн… Мораме да согледаме од повисоко, дека Англо-Саксонските и Словенските народи имаат еден заеднички истороден корен. Западна Европа била само западната провинција на Скитската Империја, која во уште постарата доба се нарекувала Велика Расенија. Социјалните Паразити ја разделиле оваа западна провинција од својата матична земја, па дури и ги свртеле во војна против своите роднини и браќа, така што тие и ден денеска представуваат на еден начин – “одметници од белата раса”.

Во овој дел, сликата ќе ја дополниме со поврзаноста на Сиките со Саките, односно Скитите, и тек потоа ќе говориме и за поврзаноста на Словените со Сакалибите.

 

  • САКИТЕ ВО МАХАБАРАТА

Саките се опишани во Санскритските извори како племето Млеча заедно со Јаваните, Тушарите и Барбарасите (Варварите, Барбарите). Имало група на Саки кои биле наречени како Apa Sakas што во превод значи “оние Саки што живеат покрај вода”, веројатно оние кои живееле околу некое езеро во средноазиските степи. Саките зеле учество и во Курукшетра Војната.

Махабхарата споменува за еден цел регион населен со Саки,  наречен Сакадвипа, во северозападниот дел од древна Индија, во поглавјето (6:11): – Во тој регион се наоѓаат многу прекрасни провинции каде што се обожава Шива, а таму ги поправаат Сиддите, Чараните, и Девите. Луѓето таму се доблесни и сите четири реда се посветени на нивната професија. Ниту еден пример за кражба не може да се види таму. Ослободени од растројство и смрт и надарени со долг живот, луѓето таму растат како реки за време на дождовната сезона. Реките таму се полни со света вода, а самата Ганга, дистрибуирана е во различни струи, како што е Сукумари, Кумари, Сета, Кеверака, Маханади и Маниала, Чакшу и реката Вардарника, и сите овие како и многу други реки, илјадници и стотици, сите таму се полни со света вода. Невозможно е да се пребројат имињата и должините на реките. Како што слушнале од сите луѓе таму, во тој регион на Саките, постојат четири свети провинции. Тие се Мригас, Масаки, Манаси и Мандага.

Мригас во најголем дел се свештениците – Брамани посветени на занимањата на нивниот поредок. Меѓу Масаките се виртуозните воини и генерали – Кшатриите. Манасите живеат со следење на задачите на Вајшавскиот (занетчискиот) ред. Тие се исто така храбри и цврсто посветени на доблеста и заработката. Мандагите се сите храбри Шудри со доблесно однесување.

Во овие провинции нема цар, нема казна, нема никој што заслужува да биде казнет. Сите се вклучени во практиката на нивните должности и сите се штитат еден со друг. Со овие зборови може да се опише регионот наречен Сака. Регионот Сакадвипа повторно се споменува во (12:14) како регион кои се наоѓа источно од големата планина Меру.

 

  • Руско-Аријската Пазирук култура од Алтај, Бронзена Доба, 4000 п.н.е.

Пазирук Културата од Алтај (Руската територија во Северна Кина), 4000 п.н.е., добро е представена во Ермитаж, главниот Руски Музеј во Санкт-Петерсбрг, главниот град на Империјска Русија. Пазирук Културата измислила килими. И овие килими се прикажани во Ермитаж. На нив се прикажани многу високи, светлокоси Руско-Аријски Козаци / Кас-Саки/ Скитски-Саки / Саксонски мажи со големи сини очи, мустаќи и долги тесни плетенки на косата на челата на нивните избричени глави, сите карактеристични особини на Козаците од реката Дон (Танаис) во Русија, лулката на Русо-Аријо т.е. Скито-Сакската култура. Географскиот, Хронолошки и Историски Атлас од Иван Ахматов (1831) сведочи дека првата, и Матријахална, Антеделувиска цивилизација била лоцирана на реката Дон. Исто така во Ермитаж во оделот за Пазирушката култура демонстриран е свастичниот симбол кои бил главно обележје на оваа култура. Оваа колекција исто така содржи и огромни кочии со огромни тркала сите направени од дрво без шајки.

Територијата на Америка историски била Руска земја. Како што објаснив Англо-Саксите и Германските Саксонци се само едно западно крило на Руските Сако-Скити. Поточно Русо-Аријските Скито-Саки биле градителите на Могилите. “Могилскиот народ” на Северна и Јужна Америка биле Расијани. Цела Русија е покрина со Могили / Кургани, однонсо пирамидални светилишта.

Види за: БЕЛИТЕ БОГОВИ ВО ЦЕНТРАЛНА И ЈУЖНА АМЕРИКА

016d3-640god.jpg

Могилите се најкарактеристичната одлика на нашите Руско-Аријско Скитско-Сакшки предци. Луѓето пронајдени во посмртните Могили сите имале  R1a хаплогрупа во својата ДНК. Тие биле бели, светлокоси, синооки. На пример, Тиму од Самар-Канд бил црвено-кос. Мумиите од Египет, Кина, Јужна и Средна Америка јасно ни говорат дека овие благородници биле припадници на белата раса.

Trizna_1899.jpgВ. М. Васнецов. Тризна на могиле Вещего Олега (1899). По мотивам произведения А. С. Пушкина «Песнь о вещем Олеге».

Руските Казаци-Саки, Германските Саксонци и Англо-Саксонците се еден те ист народ! Нивното Скитско потекло е сосема очигледно и јасно! Англо-Саксонците и Германските Сакси се само гранки на Скитите кои дефинитивно се предците на Словено-Аријците односно Расите.

 

  • Саказите

Саказите (Sakzai / Pashto: سکزی‎), исто така наречени и како  Sakazai, Sagzai, Sagzi and Sijzi се историското Паштунско племе од Авганистан лоциранo на териториите на Нимроз, Гхор, Хелманд и Фарах. Исто така тие можат да се најдат и помеѓу Балох племињата.

Саказите се поделени во 24 подплемиња со 95 или 96 клана со просечна популација од преку 5 милиони жители. Нивното име дава сугестија за поврзаноста на историските Источно Ирански Сака племиња од Централна Азија.

За подетално да си ја поврзете сликата, би ве замолил да го прочитате текстот од доле.

*Види за: ЗАБОРАВЕНИТЕ БЕЛИ НАРОДИ НА АВГАНИСТАН; ПАШТУНИ, НУРИСТАНЦИ, ХАЗАРЕЈЦИ

Паштуните се сметале за потомци на древните Kамбоџи од царското племе на источните Скити – Саките, за кој говорев дека од нив потекнува и принцот Сидарта (Буда), кој стигнале во Бактрија (територијата на денешен Узбекистан, Таџикистан и Авганистан помеѓу планинскиот венец на Хинду Куш на југот и Фереганската долина на север), Согдијана и северо-источна Индија во 2 век п.н.е.
Најпосле да кажаме дека тие стигнале и до Камбоџа – земјата, која подоцна во советско време, ни била на нам позната како Кампучија. Ете од каде помеѓу современите Паштуни на Авганистан и Пакистан, во срцето на исламскиот свет, среќаваме бели луѓе, светлооки со расенски (европски) изглед.
Сарибани (Паштунски: سړبني‎) се најголемите племенски групи на Паштуните. Тие се наоѓаат во Авганистан и Пакистан. Сарбаните вклучуваат многу Паштунски племиња, меѓу кои најбројни се Тарен, Дурани историските Саддузај, Абдали, Баракзаи, Алакозај, Ачакјај, Гигјани, Попалзаи, Јусуфзаи, Моманд, Шилмани, Халил, Гориахел, Шинвари, Каси и Мухаммадзаи (Хаштанагар). Според легендата на Паштунте за потекло, членовите на групата Сарбани потекнуваат од Сарбан, кој бил првиот син на легендарниот татко на основачот на Пуштунскиот народ, Каис Абдур Рашид (Расид).
Еве што ни соопштува Википедија во врска со потеклото на Сарбаните:
The name Sarbani is similar or identical to the name of an historical tribe on Caucasus that was also named Sarbani (the Caucasian tribe was recorded under this name in the 10th century). Pashtuns are believed to be of Scythian descent[3] and their language is classified as East Scythian (Sarmatian language is also grouped within Scythian branch).
во превод: 
Името Сарбани е слично или идентично со името на историското племе од Кавказ, кое исто така се викало Сарбани (кавкаското племе било запишано под ова име во 10 век). Се верува дека Паштуните се со Скитско потекло, а нивниот јазик е класифициран како Источно Скитски (Сарматискиот јазик е исто така групиран во рамките на Скитската гранка).
2343_14791

Map_of_Colchis,_Iberia,_Albania,_and_the_neighbouring_countries_ca_1770

Древната карта на Птоломеј јасно и недвосмислено ни посведочува дека Кавкаските Сарбани се всушност Серби / Срби, однсоно античките предци на денешните Балкански Срби.

Map_of_Colchis,_Iberia,_Albania,_and_the_neighbouring_countries_ca_1770

Потеклото на Сарбаните, може да биде поврзано со Хефталитите,  кои имале голема номадска конфедерација во која биле вклучени денешниот Авганистан и Пакистан во 5-6 век, како и со Скитите, за кој е познато дека се населиле таму каде што повеќето Паштунци живеат денес.

Империјата на Дурани која постоела во 18-19-тиот век и која била центрирана на територијата на денешен Авганистан и Пакистан била основана од страна на Ахмад Шах Дурани, воениот командант на Паштуните под Надер Шах од Персија и шефот на племето Абдали Сарбан. Од тоа време, племето на Абдалите е познато како Дурани.

Во Авганистан, Сарбаните главно живеат во провинциите Кандахар, Забул, Урузган, Хелманд, Нимроз, Фарах, Херат, Бадгис, Балх и Кундуз, како и провинциите Нангархар и Кунар во источниот дел на земјата.

Во Пакистан, Сарбаните живеат насекаде низ градот Пешавар, северните и источните делови на Кибер Пахтунхва и регионите со федерално рангирани племенски области. Дополнителни поголеми населени места се наоѓаат во Мултан, Квета, КПК, Мансера, Аботдабад, Харипур и во северните делови на Балочистан.

Абубакар Сидик пишува дека “под преовладувачките класификации, Паштуните се поделени на четири главни племенски групи: Сарбани, Битенани, Хургасти и Карлани Сарбаните се поделени во две гранки: Шаркбун и Харшбун. Најзначајните племиња на ова гранка денес се Шерани, Тарине, Урмер (усвоено племе), Дуранис, Халилс, Мохманд, Даудзаи, Чамкини, Јусафзаи, Шинвари и Таркалани. ”

foto-337.jpg
foto-338.jpg
foto-339.jpg

foto-340.jpg

Како што кажав во претходните делови, Саксонците на Балканот биле познати и како Саси. Па според таа фонетичка логика можеби тие имаат поврзување и со Сасанидите од Персија. Аријското потекло на Персиската аристократија е несомнено. Сасанидите биле владетелска династија која владеела со Сасанидското кралство од 226 година до 651 година. Основачот на оваа династија бил Ардашир I внук на Сасан, според кои династијата го добила името. Ардашир успешно војувал и ги завлез Медија, дел од Ерменија и подрачјето Састан и Хорасан. Сасан (Sāssān) бил голем воин и ловец, и Зороастерски висок свештеник во Парс. Тој живеел некое време во близина на паднатата Партиска Империја во третиот век.

main-qimg-54e3e1ce79253399c010c132df8b4936.png

  •  Сики – Индиските Козаци

Сик (Пунџабски: ਸਿੱਖ sikkh ) е личност поврзана со Сикизмот, монотеистичката религија која потекнувала од 15 век врз основа на откровението на Гуру Нанак. Терминот “Сик” има свое потекло во санскритските зборови शिष्य (śiṣya), што значи ученик. Сик, според членот I на Сикх Рехат Маријада – Sikh Rehat Maryada  (сикхскиот кодекс на однесување), е “секое човечко суштество кое верно верува во едно бесмртно битие, десете гуруа, од Гуру Нанак до Гуру Гобинд Синг, Гуру Грант Сахиб, учењата од десетте гуруа и крштевањето што го оставил десеттиот Гуру”.

Поголемиот пенџабски регион на индискиот потконтинент е историската татковина на Сиките, и бил владеен од Сиките во 18-тиот и 19-тиот век. Денес, државата Пенџаб во северозападна Индија има мнозинско население составено од Сиките, а голем број заедници на Сиките постојат низ целиот свет. Многу земји, како што е Обединетото Кралство, ги препознаваат Сиките како одредена етничка припадност на нивните пописи.  Американската непрофитна организација “Обединети Сики” се обиде да ги вклучи и Сиките во пописот на САД, тврдејќи дека Сиките “се идентификуваат како” етничко малцинство “и веруваат дека” тие се повеќе од еден религијски правец- Сикизмот “.

Машките Сики обично имаат “Сингх” (Лав) во нивните средини имиња или презимиња (не сите Сингхи се Сики), а женските Сики имаат “Каур” (Принцеза) како нивно средно име или презиме. Сиките, кои биле подложени на Ханде-кхи-Пахул Khanḍe-kī-Pahul  (церемонијата за иницијализација на Сиките), исто така, може да бидат препознаени од петте Кси: Кеsh или несечена коса која се чува покриена, обично со турбан; Каra, железна или челична бразлетна; Кirpan, меч напикан во лента со камења или камал касарски појас; Kachehra, памучна облека; и Kanga, мал дрвен чешел. Иницираните машки и женски сики мора да ја покријат косата со турбан.

2006ah4486_akali_sikhs.jpgПриказ на древните Индиски Сики (Согласно обликот на долгите капи можеме да најдеме поврзаност со долгнавестите капи на Саките)

7-Sikh-warrior-1.jpg

800px-Sikh_Armour_and_weapons.jpgСикиски оклоп и оружје

Sikh_helmet.jpgСикиски шлем / Sikh Khalsa Army

Misl_Cavalryman_-_The_Sikh_Army_1799-1849_-_pg_6.jpgMisldar Sowars were part of the Ghorcharas – Капи кои потсеќаат на Фригијската / Бригијската капа на слободата.

Sikh_Empire_tri-lingual.jpg

Во Персија и Кина Скитите биле познати како Саки, додека онаа гранка која отишла во Северна Индија и основале кралство постанале познати како Сики. Не знам дали ви е познато за храброста и борбените вештини на Сиките? Станува збор за шокантни информации. Еден Сик можел да им се држи на стотина воини од спротивната страна.

17265992_1075261309245969_8972286118426836992_n.jpg

be9a073ce338bfd29a4bb4f630f6f1d9.jpg

Сиките (Sikhs) се кшатриско-браманска елита од Северо-Западна Индија. Исто како и Козаците тие и денеска се јавачки акробати и страшно добри манипулатори со оружја и воени тактики, каде до израз доаѓа нивната слава, чест и достоинство итн. Како што ми се чини, симболот на Сиките како што можете да видите од овој млад Панџабски Сик, многу ме потсетува на симболот на Џедај Редот.

34415060_10213654112480669_4038676663188324352_n.jpgПанџабски Сик

Ми се чини дека Лукас ги претставил своите светлосни воини – Џедаите како футуристички сајбер Козаци / Сики па дури и Аину Самураи кои сепак се потпираат на старата ведска традиција и веруваат во Духот, односно во Силата според “Star Wars” концептот. Поврзаноста оди до таму што дури и самите Џедаи на главата го имаат плетенчето кое и денеска во Индија се нарекува Сика (Shikha), односно Шишката кај Козаците.

34509863_10213654113240688_8557808262395723776_n.jpgБакта од движењето Харе Кришна

cossack-hair-wig-herring-chortkiv-ternopil-ukraine-july-day-chortkiv-members-sports-club-sorcerer-demonstrated-85402530.jpgKoзачка плетенка

34635608_10213654112840678_676030897522212864_n.jpg

5c80f1af6fa7a20f08452edf5efef54c.jpgСаки – Индиски Козаци

64b18c5d5a4853e0dd2d6f761218cdb3.jpg

 

45thsikhs1901.jpg

9fd002cf690ee2b6c98d55118c88bd09.jpg

71.jpg

14522217508_ef61a3102b_o.jpeg

Види за: Империјата на Сиките 

Види за: Sikh Khalsa Army

Гуру Нанак во Шри Грант Сахиб повикува да ги третираат сите подеднакво  Другите Сикиски Гуруа, исто така, ја осудија хиерархијата на системот на касти. Сепак, сите тие доаѓаат од само една каста, Хатрис /  Khatris.  И покрај тоа што постои општествена стратификација во сикиската заедница. Хатрите сметаат дека се од чисто ведско потекло и на тој начин се супериорни во однос на Раџапутите, кои исто така тврдат дека имаат Кшатриски статус. Нивните стандарди на писменост и статусот на каста биле такви за време на раните години на сикиската заедница што, според В. Х. Меклоод, тие доминирале. Нет ги нарекол Катрисите како воинствен народ, тврдење кое било дополнително поддржано од нивното вработување како војници од страна на императорите на Мунгалската Империја. Меѓутоа, до времето кога Британците пристигнале во Индија, Катриите биле главно трговци и книжевници. Изворите на Катрис ја објаснуваат оваа транзиција на следниов начин: императорите на Мунгалската Империја ги прекинаа услугите на началниците на Катрите за движење против царскиот поредок на вдовицата повторно да се омажи.

northindiayr6.jpg

gypsy-woman-eyes-Jaisalmer-rajasthan-india-370.jpg

Кенет Џ. Џонс цитирал дека “Хатрисите / Катрите тврделе со некоја правда и зголемено инсистирање, за статусот на Рајпутите или Кшатриите, тврдење кое не е дадено од горенаведените, но илустративно за нивната двосмислена позиција на големата Варна скала на класните поделби”. Катрите тврдат дека тие биле воини кои зеле учесто и во трговијата. Индијците и британските администратори од 19ти век не успеаја да се согласат дали треба да се прифати тврдењето на Катрите за статусот на Кшатрии, бидејќи мнозинството од нив биле ангажирани со Ваишавските (трговските) занимања. Постојат Катрии кои се наоѓаат во други држави во Индија и тие следат различни професии во секој регион. Се смета дека Катрите од Гуџарат и Раџастан имаат кројни вештини како “кадри” Дарџи. Дасарат Шарма ги опиша Катрите дека се од мешена каста со низок ритуален статус, но сугерирал дека Катриите може да бидат мешавина од Кшатриска таткова линија и Брамани по мајчина линија.

Според Бичитра Натак, рекол во автобиографија на последниот сикх Гуру Гобинд Синг, но чија автентичност е прашање на тековен спор, Беди под-кастата на Катрите ја добиле својата лоза од Куш , синот на Рама во хиндуската митологија. Потомците на Куш, според спорната легенда на Башитар Натак, ги научиле Ведите во Бенарес и затоа биле наречени Бедис (Ведис). Слично на тоа, според истата легенда, Судхи подкастата тврди дека потекнува од Лав, другиот син на Рама.

Над 60% од Сиките припаѓаат на кастата на Јатите, каматата Тохар е под каста на Џутите, што е аграрната каста. И покрај тоа што се многу мали во броеви, трговските Катри и Арора кастите имаат значително влијание во заедницата на Сиките. Други заеднички касти на Сиките ги вклучуваат Шаините (кшатрии), Раџаоутите, Рамгарите (занаетчии), Ахлувалите (поранешни пивари), Камбоџите (рурална каста), Лаваните (трговци), Кумхарит и двете Далит касти, познати по Сикската терминологијата како Мазабис (Chuhras) и Равидадиас (Chamars).

Според Суриндер Синг Јодка , религијата на Сиките не се залага за дискриминација против која било каста или вера, меѓутоа, во пракса, Сиките кои припаѓаат на доминантните касти за засолништа не ги отфрлија сите свои предрасуди против калифот Далит. Додека на Далитите ќе им биде дозволено влез во селата gurdwaras и таму нема да им биде дозволено да се готви или служи langar (Комунален оброк). Затоа, каде и да можат да ги мобилизираат ресурсите, Сик Далитите од Пенџаб се обидоа да ги конструираат своите сопствени gurdwara и други институции на локално ниво со цел да постигнат одреден степен на културна автономија. Во 1953 година, лидерот на Сиките, мајстор Тара Синг, успеа да ја убеди индиската влада да ги вклучи Сикиските касти од конвертираните недопирливи во листата на Планираните Касти.  Во Комитетот Широмани Гурдвара Прабандхак, 20 од 140 места се резервирани за ниско-кастните Сики.

 

DA-About.jpg
Marshal-Arjan-Singh.jpg
Marshal of the Indian Air Force Arjan SinghDFC (16 April 1919 – 16 September 2017) was an Indian Air Force marshal who served as Chief of the Air Staff from 1964 to 1969.

Махабхарата известува за индискиот (аријскиот) херој, Арџуна, дека за време на неговата посета на планината Меру, сонцето и месечината секојдневно поминувале од лево кон десно. Таквата идеја никогаш не може да потекнува од тропскиот југ, бидејќи само на далечниот северен дел односно на Арктикот сончевиот дискот се тркала по хоризонтот. Не случајно согласно Ведите, денот и ноќта на Девите траат по 6 месеци. Меѓутоа доколку се наоѓате на поларниот регион овој феномен е сосема нормален. Така да Девите и Асурите биле во физичка форма иако патувале и во меѓудемензионалните планетарни системи. Молитвата исто така се однесува и на индиските Адити: Да не дојде над нас долгата темнина, и да се пожали на светлиот Агни дека премногу се задржува во долгата темнина, што може да се припише само на долгата хиперборејска ноќ – Алфред Розенберг (Мит на дваесеттиот век, 1930)

Без оглед на тоа дали Западните Готи биле поврзани или потекнувале од Прото Скитите или претходните аријски емигранти, успеале да стигнат до Египет, Индија и Кина. Неодамнешните археолошки докази ни покажуваат дека западните жители на белокожите племиња направиле домови долж долината на Инд во Пакистан, во индискиот Куш, и во кинескиот регион Чевирчин и Таримскиот басен. Испитувањата на косата, капите и облеката на високите мумии, односно погребаните мажи и жени во овие далечни источни локации јасно ги идентификуваат како Нордијци од Данска, Норвешка или Шведска.

Лекарите во Шангај, кои го проучувале зачуваниот леш, донесоа некои збунети нови информации за русокосата мумија на Кина. Кој и да е, таа починала со високи нивоа на холестерол во нејзините мускули – и необјасниви траги од сребро бел металоиден елемент антимон во нејзините бели дробови – Чарлс Берлиц (World of the Strange and the Awesome)

Кога Виктор Маир, професор по кинески студии на Универзитетот во Пенсилванија, и археологот Џ. П. Мелори се вратиле од Кина, тие им рекле на своите колеги за тоа што го виделе: совршено сочувани 4.000-годишни мумии, исцрпени од сувите пустински песоци. Високи бели жени со руса коса, шешири и тетоважи; високи бели луѓе со кафеави бради; мали бели бебиња со сини очи; ткаенини од тартан и кошули направени од мека обоена волна … Што правеле овие белци во пустелиите на Кина пред 4.000 години? – Морис Котерлел (Исус, кралот Артур и патувањето на Гралот)

Јатите (елитата на Сиките) на Северна Индија може да бидат доцнежен огранок на Арија. Или можеби тие се потомци на подоцнежните Скитски емигранти. Ова многу го потврдуваат историчарите на Сиките и Саките кои секогаш ја следеле својата раса која дошла во Индија од Запад. Исто така, Јуежите од Кина се чини дека имаат исто така врска со посетителите од Западот.

Дали “Аријските” воинствени Сики од Северна Индија потекнувал од номадски Скити или од претходни посетители од Западната хемисфера? Нивната историја тврди дека ова е случајот. Нивната фигура, физиономија, носење и општ темперамент е сигурно слична со онаа на античките Викинзи и Готи, односно на Нордијската. Самото име Сик може да произлегува од Сак или Сах, означувајќи ги Скитите.

  • Сакалиби – Словени

Ṣaqāliba (Арабски: صقالبة, sg. ṣaqlabī) е термин кој се употребува во средновековните исламски извори кои се однесуваа на Словените или други народи од Северна Европа, или поточно на европските робови. Терминот потекнува од средногрчките славови / sklavenos (словенски), кои на Хиспанско-арапски ги  означува првите словенски робови, а потоа, слично на семантичкиот развој на терминот на другите западно-европски јазици, странски робови воопшто. Зборот честопати се злоупотребува за да се однесува само на робовите од Централна и Источна Европа, но се однесува на сите централни и источновропејци и други кои се тргувани од арапските трговци за време на воените или мировните периоди.

Имало неколку главни правци за тргување со словенските робови во муслиманскиот свет: преку Централна Азија (монголи, татари, хазари, итн.) За Источните Словени; преку Балканот за јужните Словени; низ Централна и Западна Европа за Западните Словени и за Ал-Андалус. Волжската трговска рута и другите европски рути, според Ибрахим ибн Јакуб (10 век), биле сервисирани од Раданитските еврејски трговци. (Споредете ги кримско-ногајските рации во источнословенските земји.) Теофани споменува дека улискиот калиф Муавија I населил цела армија од 5.000 словенски платеници во Сирија во 660-та година.

Во муслиманскиот свет, Сакалибот служел или бил принуден да служи на мноштво начини: како слуги, харемови наложници, евнуси, занаетчии, војници и како чувари на Калифот. Во Иберија, Мароко, Дамаск и Сицилија, нивната воена улога може да се спореди со онаа на мамлуците во Отоманската империја. Во Шпанија, словенските евнуси биле толку популарни и широко распространети што станале синоним за поимот Сакалиба. Некои Сакалиби станале владетели на тајфите (кнежевства) во Иберија по пропаѓањето на Калифат во Кордоба во 1031 година. На пример, Мујахид ибн Јусуф ибн Али ги организирал Сакалибите во Денија за да се побуни, да ја преземе контролата врз градот и да ја воспостави Таифата од Денија (1010-1227), со што го прошири својот досег до островот Мајорка.

Согласно арапското именување на Словените со поимот Сакалиб, можеме јасно и недвосмислено да одговориме, потврдиме и да заклучиме дека Саките, Скитите, Сиките, Казаките, Саксонците се едно те исто со Словените, однсоно Прото-Словено-Аријците, познати како Расени / Рашани/ Русени.

Advertisements

One thought on “Од Скитија до Скотија (Шкотска) – Поврзаноста на Саксонците, Казаците, Саките, Сиките и Сакалибите. Дел V

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s